Καλώς σας βρήκα αγαπητοί Bloggers

Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που διαβάζω διάφορα blogs, λαίμαργα σχεδόν, θαυμάζοντας κάθε φορά τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από την ανάρτηση,εσάς τους bloggers. Άλλες φορές επώνυμα και άλλες ανώνυμα αλλά πάντα με ειλικρίνεια και ανιδιοτέλεια.
Διαβάζω τις εξομολογήσεις, τις εμπειρίες, τα ενδιαφέροντά σας, καθώς η καθημερινότητα αλλά και οι κρυφές σας επιθυμίες ξεδιπλώνονται μπροστά στην οθόνη μου. Και πάντα ζηλεύω…! Και όχι μόνο πράγματα όπως η ευχέρεια του λόγου, το χιούμορ ή η αμεσότητα, γιατί αυτά είναι χαρακτηριστικά που κάποιος τα έχει ήδη ή τα καλλιεργεί. Kυρίως ζηλεύω το θάρρος…αχ αυτό το θάρρος που μου φαίνεται, ακόμα και τώρα που γράφω πως δεν το έχω και πως δε θα δημοσιεύσω ποτέ αυτές τις γραμμές αλλά θα γεμίσω το πρόχειρο με χιλιάδες drafs. Το θάρρος το έχουμε όλοι, αντίστοιχα όμως και τη δειλία και είναι ο νικητής της κάθε μάχης ο μόνος που τελικά προβάλλεται. Στην εσωτερική μου μάχη φαίνεται να κερδίζει η δειλία…
Όπως διάβασα τελευταία στο Τwitter του Coelho » η συγγραφή είναι ένας αποδεκτός κοινωνικά  τρόπος να ξεγυμνώνεσαι σε κοινή θέα».

Ελπίζοντας, λοιπόν, να μπορέσω να απογυμνωθώ κι εγώ από τις φοβίες και τις ανασφάλειές μου, θα προσπαθήσω, αρχικά να δημοσιεύσω αυτό το κείμενο και έπειτα να συνεχίσω να γράφω γιατί, δε σας κρύβω, έχω πολλή ανάγκη να εκφραστώ αυτό τον καιρό με οποιονδήποτε τρόπο.
Οι προσδοκίες μου δεν ξέρω ποιές είναι, γιατί όπως είπα δεν ξέρω αν προχωρήσω σε δημοσίευση, δεν ξέρω δηλαδή αν θέλω να διαβαστώ ή να πάρω σχόλια αλλά αυτό είναι κάτι που θα ανακαλύψω στην πορεία. Πάντως σίγουρα θέλω να δω γραμμένα μπροστά μου αυτά που το μυαλό μου αδυνατεί πολλές φορές να βάλει σε τάξη και μάλιστα με γραμματοσειρά ευανάγνωστη και όχι με εκείνα τα αποκρουστικά ορνιθοσκαλίσματα που κάνω όταν καμιά φορά πρέπει οπωσδήποτε να γράψω.
-Παρένθεση όλη η επόμενη παράγραφος (οπότε ήρωά μου αν έχεις φτάσει ήδη μέχρι εδώ ίσως δε θέλεις να δοκιμαστείς παραπάνω)-
Αυτό με τα ορνιθοσκαλίσματα, είναι κάτι που κάνω από την εφηβεία μου και έχω φανερά επηρεαστεί απο τα μουσικά ακούσματα της εποχής και τους Stereo Nova. Όταν λοιπόν ένιωθα την ανάγκη να γράψω (γιατί αλλιώς ένιωθα οτι θα περάσω το όριο της λογικής σαν weirdo που είμαι), έπαιρνα ένα τετράδιο και έγραφα λέξεις και φράσεις  με τη μέθοδο της Αυτόματης Γραφής . Αυτά τα τετράδια λοιπόν, από φόβο μη τα ανοίξει κανείς και μετά με στείλουν στο τρελάδικο, αφού δεν μπορούσα να τα κρύψω (γιατί αλλιώς η αγωνία θα με στοίχειωνε και αυτό ήταν το τελευταίο που μου έλειπε), τα άφηνα σε κοινή θέα αλλά προηγουμένως είχα σιγουρευτεί οτί κανείς ποτέ δε θα μπορούσε να καταλάβει τί έγραφα μέσα. Μάλιστα ήταν τόση μεγάλη η αγωνία μου για την κρυπτογράφηση των γραπτών μου, που ούτε εγώ μπορούσα να τα διαβάσω λίγες ώρες μετά…(ανάσα)
Δεν ξέρω αν έχω γράψει πολλά και βαρετά πράγματα (σίγουρα έχω γράψει σε μεγάλες προτάσεις αλλά έχω να εξασκηθώ και περίπου 10 χρόνια). Η αλήθεια είναι πως νιώθω ήδη καλύτερα μετά από αυτές τις γραμμές.
Οπότε μάλλον θα το δημοσιεύσω (αφού το διαβάσω σε λίγες ώρες και δεν το θεωρήσω ηλίθιο) και ελπίζω να με τιμήσετε με τα σχόλια σας.

Και όλο αυτό ήταν το εισαγωγικό μου ποστ! χαχαχαχαχ

Λίγα πράγματα για ‘μένα:

  • Είμαι κορίτσι ή μάλλον γυναίκα καθώς,
  • Μόλις μπήκα στα τριάντα (και τρέμω και μόνο που το λέω ενώ παραέξω το παίζω άνετη και λέω οτι είναι η καλύτερη ηλικία)
  • Δεν ξέρω να χειρίζομαι το blog (αλλά θα τα μάθω όλα γιατί είναι να μην ασχοληθώ με κάτι)
  • Αυτό τον καιρό είμαι μπερδεμένη γι’αυτό και θα ήθελα να με δείτε με επιείκια (ξέρω-ξέρω δεν θα έπρεπε να με ενδιαφέρει τί λένε οι άλλοι αρκεί να είμαι ο εαυτός μου κτλ.)
  • Έχω συσσωρευμένη μιζέρια σχεδόν σε τέτοιο σημείο (και αυτό είναι το πιό κρίσιμο σημείο, ίσως δε και το »point of no return»)
  • Ελπίζω να κρατηθώ και να μην κάνω το blog αυτό σαν της litsa.com που αφορά πάντα σε έναν άντρα (γιατί είμαι ικανή)
  • Ελπίζω να μην το κάνω ούτε σαν τη στήλη της Carrie Bradshaw (τότε ειδικά να μου το πείτε να συνέλθω πάραυτα)
  • Αγαπώ πολύ τη μουσική και ακούω καλή μουσική όλων των ειδών (μόνο τα ποντιακά δεν αντέχω και να με συγχωρούν οι Πόντιοι)
  • Αυτό τον καιρό οικονομικά, αισθηματικά και κοινωνικά είμαι στα low μου (για τα πολιτικά δε λέω τίποτα, τα περνάμε όλοι μαζί)
  • Έχω την υγειά μου και αυτό είναι κάτι που εκτιμώ (κοιτάξτε τί γίνεται γύρω μας)
  • Είμαι αισιόδοξος άνθρωπος (και γι’αυτό βρήκα αυτό τον τρόπο για να βγω από την κινούμενη άμμο)
  • Αναρωτέμαι αν κάνω καλά που χρησιμοποιώ κουκίδες εδώ (αλλά αφού υπάρχουν γιατί όχι;)

Ελπίζω να με καλοδεχτείτε στην παρέα σας.

Νέο post θα κάνω μετά από μια βδομάδα γιατί θα λείπω σε επαγγελματικό ταξίδι.
Σας αφήνω με λίγη μουσικούλα και επανέρχομαι σε μεγαλύτερα κέφια:

AnD

Advertisements
This entry was posted in Personal. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s