Ιπτάμενοι κεφτέδες

Είναι πια σε μια στοίβα. Πάντα εκεί. Κρύα κεφτεδάκια στοιβαγμένα σε έναν ασημένιο δίσκο που βγαίνει μόνο στις γιορτές και σε εξαιρετικές περιστάσεις, ένα φαγητό μπαλαντέρ στο μπουφέ. Στην καλύτερη περίπτωση ξαναζεσταμμένα μα πάντα άγευστα.

Στην παλιά γειτονιά ήμασταν μια παρέα που έπαιζε στις γύρω αλάνες. Αλάνια κατά τα σταυρόλεξα, παιδιά των δρόμων. Όταν γυρνούσαμε πίσω στη γειτονιά και πάλι συνεχίζαμε το παιχνίδι. Τζαμί, ψείρες, κυνηγητό, κρυφτό αλλά και διάφορα άλλα δικής μας επινόησης.

Μια από ‘κείνες τις μέρες, αποκαμωμένοι απ’το παιχνίδι, μυρίσαμε όλοι τα κεφτεδάκια που τηγάνιζε η Μαρία η χοντρή στον πρώτο. Μα τι μυρωδιά ήταν εκείνη! Μαζευτήκαμε σαν υπνωτισμένοι κάτω απ’το μπαλκόνι της και κοιτούσαμε προς τα πάνω. Απολαμβάναμε την ευωδία κι ήταν σαν να γέμιζε το στομάχι μας με τον φανταστικό μεζέ όση ώρα συζητούσαμε μεταξύ μας για τη μυρωδιά.

Μας άκουσε κι η Μαρία που παραμιλούσαμε και βγήκε στο μπαλκόνι να δει τι γίνεται από κάτω. «Πολύ ωραία μυρίζει κυρία Μαρία. Κεφτέδες κάνετε;»

Ποιός ξέρει πώς μοιάζαμε, σίγουρα ξερογλειφόμασταν, μας λυπήθηκε η κυρα-Μαρία και μας πέταξε πρώτα έναν κεφτέ κι ύστερα έναν ακόμα.

Με πόση χαρά κρατήσαμε για λίγο στα χεράκια μας τα μικρά κομματάκια κεφτέ που μοιραστήκαμε πριν τα κατεβάσουμε…!

Ήταν το πιο ωραίο κεφτεδάκι που έχω φάει ποτέ.

Δεν ξέρω αν η κυρά-Μαρία ήταν τετοια μαστόρισσα. Δεν ξέρω αν ήταν επειδή ήμασταν νηστικοί. Δεν ξέρω αν ήταν επειδή τότε τα τηγανητά δε σήμαιναν βάρος.

Ξέρω οτι αυτό που συνέβη σε ‘μένα τότε, συνέβη και στους φίλους μου ταυτόχρονα. Κι όλοι μαζί μυρίσαμε την ίδια μυρωδιά, λαχταρήσαμε το ίδιο πράγμα και τελικά το απολαύσαμε. Χωρίς λόγια. Μα γεμάτοι ικανοποίηση.

Κι ύστερα πήγε ο καθένας στο σπίτι του.

Κι έφαγε το φαγητό που τον περίμενε με τους δικούς του.

Πάντα το μαζί είναι καλύτερο. Σίγουρα πιο έντονο.

Advertisements
This entry was posted in Memories, Thoughts. Bookmark the permalink.

12 Responses to Ιπτάμενοι κεφτέδες

  1. Ο/Η Αμερικλάνος λέει:

    Πάντα το’λεγα ότι οι Ελληνίδες Χοντρές ξέρουν να μαγειρεύουν! Όχι σαν τις αμερικάνες, που δεν ξέρουν να τρώνε!!

  2. Ο/Η johndoctor λέει:

    XAXAAXAXAXAXXAXA AnD δεν ξέρεις το μεγάλο άσμα του συγκροτήματος αγάμοι θύται.

    Μόνο που οι χοντροί που είναι καλόψυχοι και έχουν αγάπη(ειμαι και εγώ στην κατηγορία αυτή) υπάρχουν όμως και χοντροπετσι που μας εξουσιάζουν βλέπε Πάγκαλο και Βενιζέλο…
    Να σαι καλά σε διαβάζω να έχεις μια υπέροχη ΕΒΔΟΜΑΔΑ

    • Ο/Η AnD λέει:

      Γειά σου γιατρέ.
      Ελπίζω να μην ακούστηκε ρατσιστικό το «η Μαρία η χοντρή» αλλά και πάλι ίσως είναι. Ήταν το παρατσούκλι της στη γειτονιά. Αυτά έχουν τα συνηθισμένα ονόματα όπως το Μαρία. :))
      Κατά τα άλλα συμφωνώ με τους Άγαμους Θύτες και έχω πολλούς τέτοιους καλόψυχους ανθρώπους γύρω μου, χοντρούς κι αδύνατους.
      Μακριά από στερεότυπα προσπαθώ να κρατιέμαι αλλά πάντα είναι δύσκολο.
      Καλή βδομάδα να ΄χουμε!

  3. Ο/Η DeeDee λέει:

    Ειμαι τυχερη που προλαβα κι εγω αλανες και παιχνιδια στα σοκακια στην Θεσσαλονικη.
    Υπεροχες αναμνησεις!
    Η Μαρια η χοντρη διολου δεν νομιζω να στενοχωριοταν για το παρατσουκλι αν ηξερε ποσο γλυκα την θυμασαι 🙂

    Ειναι κατι παιδακια εξω απο το σπιτι μου που παιζουν συχνα και ολο λεω να τους ετοιμασω καμια λιχουδια καποιο Σαββατο…. αλλα ακομα στην σκεψη ειμαι, δεν εχω κανει τιποτα :):):)
    Τοστ με μερεντα θα του αρεσει ετσι δεν ειναι;;; 🙂

    Ωραιες σκεψεις

    Καλη εβδομαδα!!!!!

    • Ο/Η AnD λέει:

      Είναι πολύ γλυκό που θέλεις να τους φτιάξεις μια ανάμνηση…!
      Τοστ με μερέντα θα είναι τέλεια λιχουδιά και σίγουρα θα αρέσει σε όλα. Φαντάζομαι οτι εννοείς ζεστό, εγώ δεν έχω φάει ποτέ και αν με κερνούσες κάτι τέτοιο θα σε θυμόmουν για πάντα!
      :))

  4. Ο/Η DeeDee λέει:

    Μπορω να σε κερασω κι εσενα :):)

  5. Υπάρχει παιχνίδι που λέγεται ψείρες;;;;;
    Πάντως όταν είμασταν μικρά είχαμε κάποια φαγητά που μας έπρηζε η μάνα μας να τα φάμε!! Όταν όμως παίζαμε στο σπίτι φίλων και είχαν το ίδιο φαγητό,μας ρωτούσαν αν θέλουμε να φάμε, απάντούσαμε πάντα ναι και ενώ το τρώγαμε με ευχαρίστηση, η μάνα μας σταυροκοπιόταν με απορία!! χαχαχα
    Φιλενάδα πάντα το μαζί είναι πιο ωραίο!! Έχει άλλη γεύση!!
    Καλό μήνα και Καλή εβδομάδα!!
    Φιλιά!!!

    Υ.Γ. Στέλνω τα 595 ευρώ και γίνομαι και κουμπάρα!!! χαχαχαχα

    • Ο/Η AnD λέει:

      Ναι! Όποιος έχανε έπαιρνε μια ψείρα. Έχανε αυτός με τις περισσότερες ψείρες.
      Για εκείνες τις ηλικίες οι ψείρες ήταν κάτι σαν τις σημερινές υποθήκες.
      Έχω παγιδευτεί κι εγώ να φάω σε σπίτι φίλης αλλά σπάνια μου άρεσε. Ήμουν κι από μικρή δύσκολη στο φαγητό αλλά πάντα πολύ ευγενική για να αρνηθώ (η άτιμη!).
      Οπότε, έκλεινα μύτη και μάτια και το έτρωγα και μετά γυρνούσα στη μαμά μου να της πω σε τι βασανιστήρια με είχαν υποβάλλει. χααχχαχα
      Καλό βράδυ…κουμπάρα!
      ..με τον βαρύ τον κουμπαρά!

  6. Ο/Η AnD λέει:

    Κουμπάρα ελπίζω να έχεις και άντρες αναγνώστες να κλείσει το θέμα!
    χιχιχι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s