Ερώτηση Κρίσεως

Αλήθεια εσείς τι απάντηση θα δίνατε;

Ένας δάσκαλος μια φορά μας είχε ρωτήσει:

«Ποιός είναι ο στόχος μιας επιχείρησης;»

Δε χρειάστηκε να σκεφτεί κανείς ιδιαίτερα. Η απάντηση ήρθε σε όλους αβίαστα και είπαμε με μια φωνή όλοι το ίδιο πράγμα.

«Το κέρδος!»

Ο δάσκαλος δεν έμεινε ευχαριστημένος παρόλο που αυτή ήταν η απάντηση που περίμενε.

-Η αύξηση των εσόδων! -Η μείωση των εξόδων… -Η αύξηση της παραγωγικότητας;

Δώσαμε πολλές ακόμα απαντήσεις μέχρι να τον δούμε να αλλάζει έκφραση.

Τελικά το πήρε το ποτάμι και ο δάσκαλος μας είπε την απάντηση. Η βιωσιμότητά της.

Δε μας κολλούσε εμάς αφού οι απαντήσεις που είχαμε δώσει μέχρι τότε διασφάλιζαν τη βιωσιμότητά της. Αλλά και η βιωσιμότητα ήταν αδύνατη και ανούσια χωρίς το κέρδος. Μας εξήγησε φυσικά οτι έχει να κάνει με τα μακροπρόσθεσμα πλάνα της επιχείρησης, τον προγραμματισμό και την οργάνωση που εξασφαλίζουν την επιβίωσή της στην αγορά και τελικά διασφαλίζουν το κέρδος, αυτό που εμείς είχαμε στο μυαλό μας.

Η πορεία της οικονομίας μας και η κατάληξή της αυτή την περίοδο της κρίσης μοιάζει τρομακτικά με την περίοδο της άνθησης του χρηματιστηρίου. Λεφτά αέρα, σαν τα ψεύτικα χαρτονομίσματα της Μονόπολης, στα χέρια όλων. Φαινομενική οικονομική άνθιση, νεοπλουτισμός, ευρωστία, σπατάλες, ματαιοδοξία. Και μετά σου ζητάν το αντίκρυσμα και ψάχνεις στις άδειες τσέπες. Κι αφού τις γυρνάς ανάποδα και είναι άδειες ρωτάς με αφέλεια «μα δεν ήταν αληθινά τα λεφτά που κρατούσα;» κι ύστερα νιώθεις εξαπατημένος γιατί δε θες να παραδεχτείς οτι εθελοτυφλούσες.

Ένα αφεντικό είχε τέσσερις εργάτες. Αυτοί έπαιρναν από 800 ευρώ κι εκείνος ένας θεός ξέρει πόσα καθάριζε. Τον έβλεπαν στη δουλειά οι εργάτες να έρχεται στις 11. Μετά να ντύνεται με ακριβά ρούχα και να παρφουμαρίζεται. Ύστερα καβάλα σε 500 ίππους.

Ο ένας εργάτης έβλεπε το αφεντικό και αισθανόταν οτι ο ίδιος είναι το θύμα του κεφαλαίου. «Εγώ δουλεύω όλη μέρα στον ήλιο και τη ζέστη και μου δίνει ένα κομμάτι ψωμί ίσα να τα φέρνω βόλτα. Αυτός ζει σαν άρχοντας και δεν έχει ιδέα τι θα πει δουλειά…»

Ο άλλος εργάτης βλέπει το αφεντικό και το λυπάται για τη ματαιοδοξία που κυριαρχεί στον τρόπο ζωής του. Σκέφτεται οτι αυτός δε θα ζούσε έτσι. Είναι απλή η ζωή και πολύ μικρή για παραπανίσιες σκοτούρες.

Ο τρίτος εργάτης βλέπει τις σπατάλες του αφεντικού και ανησυχεί για το μέλλον της επιχείρησης. Θα έχει άραγε αύριο θέση στη δουλειά αυτή έτσι όπως το πάει; Ψάχνει ταυτόχρονα δουλειά κι αλλού, σε κάποιον «νοικοκύρη».

Ο τέταρτος σκέφτεται οτι το αφεντικό του διατηρεί μια υγιέστατη επιχείρηση. «Πληρώνει εμάς τους τέσσερις, όλα τα έξοδα της επιχείρησης και ζει την οικογένειά του από αυτή τη δουλειά. Είναι φυσιολογικό να βγάζει πολύ περισσότερα χρήματα μιας και αναλαμβάνει αυτός όλο το ρίσκο. Απ΄το πρωί τρέχει σε τράπεζες και προμηθευτές. Κι αυτός ο τρόπος ζωής που βγάζει προς τα έξω φαίνεται να μας φέρνει πελάτες. Έξυπνος… Ίσως κάποια μέρα θα μπορέσω κι εγώ να ανοίξω τη δική μου επιχείρηση…»

Τι κάνει το αφεντικό; Ποιός εργάτης έχει πιο αντικειμενική εικόνα για την κατάσταση; Ποιός έχει ορθότερη στάση ζωής;

Ερωτήματα που ο καθένας μπορεί να απαντήσει μόνο για τον εαυτό του.

Το μόνο που ξέρουμε αυτή τη στιγμή είναι οτι από τους 500 ίππους ψόφησαν οι 420 και δε θα μάθουμε ποιός εργάτης είχε δίκιο, πόσο εντάξει ήταν το αφεντικό, ποιός από τους πέντε έχει ακόμα δουλειά και ποιός θα έχει ακόμα αύριο…

Share

Advertisements
This entry was posted in Thoughts. Bookmark the permalink.

17 Responses to Ερώτηση Κρίσεως

  1. Ο/Η anidifranco λέει:

    Πολύ καλό το κείμενο σου φίλη μου. Εγώ πάντως μάλλον ανήκω κάπου μεταξύ της κατηγορίας του εργάτη Νο2 και Νο3. Η ουσία πάντως είναι ότι ζούμε στη Μονόπολη και οι ίπποι ψόφησαν εδώ και χρόνια.

    • Ο/Η AnD λέει:

      Λες επειδή ψόφησαν οι ίπποι να εξαφανίστηκαν κι οι ιππότες;
      Εγώ δε θα μπορούσα να διαλέξω κατηγορία. Τα δεδομένα είναι ελλειπή και τελείως υποκειμενική η ματιά του κάθε εργάτη. Γιατί ο καθένας βλέπει τα πράγματα από τη θέση του και είτε δεν μπαίνει στο ρόλο του άλλου (αφεντικό) είτε δεν έχει τη δυνατότητα να το κάνει αφού τα καθήκοντα είναι μοιρασμένα και δεν έχει στη διάθεσή του όλα τα στοιχεία για να κρίνει.

      Ποιά θα ήταν η εικόνα που θα σχημάτιζε άραγε το αφεντικό για τον κάθε εργάτη ή ο κάθε εργάτης για τον άλλο;

      Παρόλα αυτά η αγορά είναι ανοιχτή. Μου δίνει τόσα για να κάνω αυτό κι αυτό. Δέχομαι ή όχι κι ύστερα από μέσα κρίνω τις συνθήκες. Όπως και το αφεντικό κρίνει αν τελικά προσφέρω αυτά που ζητά ή όχι. Γιατί κανείς από τους δύο δε δουλεύει τζάμπα και κανείς δεν επενδύει προσωπική εργασία ή χρήματα για να ζει ο άλλος.
      Το χειρότερο με την τωρινή κρίση είναι οτι έφερε τα πάνω-κάτω και έπεσαν έξω και οι πιο ανοιχτές προβλέψεις ρίσκου.

      Καλημέρα Άννυ!

  2. Ο/Η DeeDee λέει:

    Απο τα πιο πετυχημενα παραδειγματα που εχω διαβασει!!!!
    Δεν ξερω σε ποια κατηγορια ανηκω εγω. Νομιζω με βρηκα λιγακι μεσα στο νουμερο 2 και 4 🙂

    Καλη εβδομαδα!!!

    • Ο/Η AnD λέει:

      Όπως έλεγα πάνω στην Άννυ θα είχε ενδιαφέρον να σκεφτούμε τι εικόνα θα παρουσίαζε ο κάθε εργάτης στα μάτια του αφεντικού ή των άλλων εργατών.
      Ο 2 πχ θα μπορούσε να θεωρηθεί Αδιάφορος. Ο 4 θα μπορούσε να θεωρηθεί Γλύφτης, Καπιταλιστής ή εν δυνάμει Ανταγωνιστής της επιχείρησης από το αφεντικό λόγω της φιλοδοξίας του.
      Αυτό γιατί οι Άλλοι σκέφτονται διαφορετικά και επομένως επιλέγουν μια διαφορετική στάση.
      Έτσι, είναι καλύτερο να αποφεύγουμε να κρίνουμε τον καθένα και να περιοριζόμαστε στα δεδομένα που έχουμε για να βγάλουμε ό,τι καλύτερο για εμάς. Μέχρι εκεί μπορούμε να φτάσουμε.

      Την έφτιαξες την πανακότα;

      • Ο/Η DeeDee λέει:

        Δικιο εχεις. Το ειδα με παρωπιδες το θεμα 🙂
        Ο καθενας κρινει απο το καβουκι του και ολοι κρινομαστε απο ολους. Ας κανουμε ο,τι καλυτερο μπορουμε!

    • Ο/Η AnD λέει:

      @DD
      Είναι φυσιολογικό να συσχετιζόμαστε με κάποιον από όλους χωρίς αυτό να σημαίνει οτι έχουμε παρωπίδες. Αλλά τελικά κανείς δεν έχει απόλυτα δίκιο ή απόλυτα άδικο κι ο καθένας έχει την άποψή του που διαμορφώνεται σύμφωνα με τα δικά του κριτήρια.

  3. Ο/Η DeeDee λέει:

    ….και κατι ασχετο, την συνταγη για την πανακοτα παρακαλω as soon as possible (katkag77@gmail.com) xxxx

    • Ο/Η AnD λέει:

      Ένα μπουκάλι κρέμα γάλακτος (πλήρη καλύτερα)
      Ίδια ποσότητα γάλα
      3,5 ζελατίνες
      2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη

      Βουτάς σε κρύο νερό της ζελατίνες. Ζεσταίνεις την κρέμα γάλακτος και το γάλα κι αφού τις στραγγίξεις στη χούφτα σου τις ρίχνεις μέσα κι ανακατεύεις. Βάζεις και τη ζάχαρη. Το αποσύρεις από τη φωτιά κι αφού κρυώσει το βάζεις στα ποτήρια/μπωλ. Μπορείς στον πάτο να ρίξεις μαρμελάδα της αρεσκείας σου. Το αφήνεις στο ψυγείο (εγώ το σκεπάζω και με μεμβράνη) μέχρι να πήξει τελείως. Μπορείς να σερβίρεις με επιπλέον μαρμελάδα στην επιφάνεια αυτή τη φορά ή γλυκό του κουταλιού (προτιμώ φράουλα).

      Χάθηκαν κι οι συνταγές τώρα, κατάλαβες;;;
      Θα ανεβάσω σύντομα συνταγή για σούπερ απόλαυση με σοκολάτα.
      Φιλιά!

  4. Ο/Η Kanthar0s λέει:

    Εννοείται ότι σκοπός της επιχείρησης είναι το κέρδος. Όπως, επίσης, είναι και η βιωσιμότητα. Κάθως και η ρευστότητα. Στην πραγματικότητα η επιχείρηση αντιπροσωπεύει έναν οργανισμό. Ο εκάστοτε οργνασιμός οφείλει και πρέπει να έχει πλάνο. Εταιρικό πλάνο. Είτε λέγεται κράτος, είτε Μ.Κ.Ο. Όλοι πρέπει να έχουν πλάνο από τον περιπτερά και τον μπακάλη μέχρι την Κοκά Κόλα και την Microsoft.

    Δεν ξέρω ποιος εργάτης έχει δίκιο ή άδικο. Αυτό που ξέρω είναι κι αυτοί οφείλουν να έχουν πλάνο. Ένα πλάνο που να αποσκοπεί σε όλες τις πτυχές της ζωής. Τα δεδομένα δείχνουν ότι η συντριπτική πλειονότητα δεν είχε και δεν έχει πλάνο. Σχέδιο. Προγραμματισμό. Ειδάλλως, θα ζούσαμε καλύτερες μέρες.

    • Ο/Η AnD λέει:

      Και κατ’αυτό τον τρόπο λειτουργούν και οι αθλητικές ομάδες που είναι επίσης επιχειρήσεις. Νομίζω οτι αυτό θέλει να τονίσει η αντικατάσταση του κλάδου ελιάς από κούπες φτιαγμένες από πολύτιμα μέταλλα.

  5. Ο/Η Βίκυ λέει:

    κρίση δεν έχω τούτη την ώρα. όμως, ότι δίνεις δεν πρέπει να παίρνεις; και μήπως δίκιο με τον δικό τους τρόπο όλοι δεν έχουν; όπως και στα λάθη δεν είναι φορές που συμμετέχουν όλοι;

    φιλί; ναιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι

  6. Ο/Η Βίκυ λέει:

    απορία άσχετη: γιατί βγαίνει άλλο άβαταρ από αυτό που έχω;

    • Ο/Η AnD λέει:

      Όπως βλέπεις και τα άλλα παιδιά έχουν άσχετα άβαταρ. Η μόνη που έχω το ίδιο και στο μπλόγkερ και στο worpress είμαι εγώ. χιχιχ
      Χωρίς να είμαι σίγουρη υποθέτω πως είναι επειδή έχω την εικόνα μου αυτή στο gravatar
      http://el.gravatar.com/
      Αλλά κι αυτό που έχεις εδώ χαριτωμένο είναι! Σαν πατάτα, σαν κίτσινο λουκάνικο, σαν καλαμπόκι… Πάντως χαριτωμένο!

  7. Ο/Η M λέει:

    Και αυτό όλο ονομάζεται ελεύθερη αγορά 🙂
    πολύ όμορφο AnD μου.
    Τις καλημέρες μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s