Σιω………

Τελικά οι άνθρωποι όσο με πληγώνουν τόσο με πωρώνουν….!

Και δεν έχω ιδέα πώς γράφεται η πό(ώ)ρωση…. Όπως και να ΄χει συμβαίνει! 🙂

Δηλαδή, τα ίδια πράγματα που σ ‘αρέσουν, ταυτόχρονα μπορεί να σε απωθούν… Κι αυτό να είναι… το κίνητρο, το ενδιαφέρον, δεν ξέρω τι…

Είναι μήπως οι ίδιοι άνθρωποι με εμάς, αυτοί που μας μοιάζουν, αυτοί που μας γοητεύουν ή μήπως αυτοί που είναι στο μέρος που δεν έχουμε εξερευνήσει ακόμα;

Και τί συνιστά αυτό; Ένα ναρκισσισμό, μια.. τί… μια ανάγκη για επιβεβαιώση ή μια ανάγκη για αυτοκατάργηση; Ή μήπως μια αγνή περιέργεια;

Πώς γίνεται για παράδειγμα, σε κάποιους ανθρώπους – και ενδεχομένως σε πολλούς – να μην αρέσει ο Πάριος; Δεν το καταλαβαίνω… Και δεν ξέρω αν μ’αρέσει κιόλας που δεν το καταλαβαίνω… Αλλά μου αρέσει τελικά που απλά αναρωτιέμαι…

Πω πωώ…πόσα αποσιωπητικά…!

 

Advertisements
This entry was posted in Thoughts. Bookmark the permalink.

25 Responses to Σιω………

  1. Ο/Η Georgina Kassavetes λέει:

    Καλημέρα φιλενάδα!
    Νομίζω πως οι άνθρωποι που επιλέγουμε δεν είναι ίδιοι με μας, αλλά έχουν ένα χαρακτηριστικό μας στον έσχατο βαθμό του, που είναι και διακριτικό της προσωπικότητας τους. Ας πούμε όλοι οι άνθρωποι μια παρορμητικότητα, έναν ρομαντισμό, έναν λυρισμό, μια ρητορικότητα, μια επαναστατικότητα, μια καλαισθησία κ.τ.ο την έχουμε αλλά δεν τα διαθέτουμε όλα ισόποσα. Για να έρθει η ισορροπία αναζητάμε τον άλλο που έχει περίσσια από κάτι και αυτός μας αναζητά για να συμπληρώσει τις δικές του ελλείψεις. Στους φίλους το ίδιο φέρνει γκρίνια μετά από λίγο καιρό κι εκεί χρειάζεται να βρεις το διαφορετικό για να έρθει η ισορροπία.
    Μεγάλη ιστορία άρχισα πρωινιάτικα!
    Ευχές!

    • Ο/Η AnD λέει:

      Και στα ζευγάρια φέρνει γκρίνια μη σου πω… Θέλει δουλειά και χημεία μια σχέση για να μη γίνει ο πόλεμος των Ρόουζ.
      Με τα χαρακτηριστικά είναι έτσι ακριβώς. Και άλλες φορές μας τραβάν άνθρωποι τελείως διαφορετικοί, ακριβώς λόγω της διαφορετικότητάς τους. Ό,τι απολαμβάνει κανείς καλό είναι. Αρκεί να μπορεί να έχει και τα μάτια του ανοιχτά και να μην βλέπει τον άλλο όπως νομίζει οτι είναι αλλά όπως πραγματικά είναι. Αυτόν να εκτιμά και να αγαπά και όλα τα υπόλοιπα είναι εύκολα κι όμορφα.
      Καλημέραα!

  2. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλημέρα στην φακούλα και στην παραπάνω φίλη μου Georgina με τα «λεπτά» αισθήματα! 😉
    Για μένα τα πράγματα έγιναν πιο απλά γιατί μετά από πολλές κατραπακιές, η κατανόηση μου μεγάλωσε…
    Δεν απαιτώ πια τίποτα από κανένα, ούτε και από τα παιδιά μου, είμαι αυτή που είμαι και τους αγαπώ γι αυτό που είναι και ας μη συμφωνούμε σε πολλά θέματα όπως πχ στα πολιτικά, στις μουσικές, στα βιβλία κλπ.Πιστεύω πως η επικοινωνία είναι πέρα από τα γούστα…
    Πάντως οι πραγματικοί μου φίλοι, «εκπέμπουν» στα ίδια μήκη κύματος με μένα και δε χρειάζεται να λέμε πολλά πολλά…γιατί «νοιώθουμε» ο ένας τον άλλο!

    Τα τρυφερά μου ΑΦιλάκια και καλό μας Σ/Κ! :))

    • Ο/Η AnD λέει:

      Καλημέρα Μαγισσούλα!
      Αυτό και ένα από τα χαρακτηριστικά που κάνουν τις οικογενεακές σχέσεις τόσο όμορφες. Οτι αυτή η μεγαλοψυχία εκεί ζει ή τουλάχιστον εκεί είναι πιο εύκολο να αναπτυχθεί γιατί μη νομίζεις οτι όλοι είναι έτσι.
      Σκεφτόμουν οτι αυτά τα άνευ όρων συνέβαιναν και παλαιότερα στα… προξενιά.
      Έδιναν στη γιαγιά έναν άντρα και τον αγαπούσε. Μια χαρά! Πώς έχουμε γίνει έτσι, τόσο δύσκολοι και απαιτητικοί; Συνήθως μέσα μας είναι τα αγκάθια και όλες οι αναστολές όταν δεν αφηνόμαστε στην αγάπη.
      Οπότε, λες να ξαναδώ το θέμα του προξενιού; χααχαχαχ
      Καλημέρα και πάλι και φιλιά στον Παραμυθά!

  3. Ο/Η M λέει:

    τα ίδια πράγματα που ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ σ ‘αρέσουν, ταυτόχρονα μπορεί ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ να σε απωθούν. Γιατί ενώ θέλεις κάποιον διαφορετικό να σε συμπληρώνει, θέλεις και κάποιον ίδιο να σου μοιάζει και να σε καταλαβαίνει.
    Με τα χρόνια μαθαίνεις όμως και αν είσαι τυχερός καταλήγεις …. σαν την Αιναφετς 🙂

    Καλημέρες!

    • Ο/Η AnD λέει:

      Ναι, αυτό συμβαίνει που περιγράφεις. Θέλει μπόλικη τύχη και θέλει και δουλειά. Να φτάσει κανείς στο σημείο που μπορεί να δεχτεί τον άλλο για αυτό που είναι κι όχι γι’αυτό που νομίζει πως είναι. Και να ξέρει αν αυτό που βλέπει του κάνει γνωρίζοντας οτι δεν μπορεί να το αλλάξει και να το φέρει στα μέτρα του.
      Καλημέρα!!!!

  4. Ο/Η περηφανη μανιατισσα λέει:

    Ουτε εμένα μ’ αρέσει ο Πάριος! Γούστα είναι αυτά, φίλη μου. Καμιά φορά μας συναρπάζουν και άνθρωποι τελείως διαφορετικοί από εμάς. Μας συμπληρώνουν.
    Καλή εβδομάδα!

    • Ο/Η AnD λέει:

      Είναι πραγματικά ευχάριστο να συναναστρέφεσαι ανθρώπους τόσο διαφορετικούς. Ανοίγει το μυαλό σου βρε παιδί μου! Αν ήταν όλοι σαν εμάς, φαντάζομαι θα ήταν λίγο βαρετά τα πράγματα και μονότονα. Παρά τις διαφορές στα γούστα όμως ή και στον τρόπο σκέψης που μπορεί να σου δώσει ώθηση, όταν υπάρχει επικοινωνία και κυρίως όταν δεν υπάρχει εγωισμός, οι σχέσεις αυτές είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες. Μπορεί η αγάπη να είναι το συνδετικό υλικό…
      Καλημέρα!

  5. Ο/Η Magda λέει:

    Το πόσο συμφωνώ μαζί σου, ως προς τον Πάριο, δεν λέγεται. :))
    Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι χημεία πρώτα και φροντίδα μετά κατά την ταπεινή μου άποψη.
    Και μην προσπαθείς να το ξεδιαλύνεις…Άβυσσος οι ψυχές μας…
    Καλή εβδομάδα και πολλά φιλάκια

    • Ο/Η AnD λέει:

      Καλημέρα Μάγδα!
      Καμιά φορά, την ώρα που ακούω Πάριο, μαγεμένη θα έλεγα, απορώ πώς γίνεται και σε κάποιους δεν αρέσει. χιχιχι
      Σκέφτομαι οτι είναι προκατειλημμένοι και κομπλεξικοί. αχαχαχα
      Αλλά σίγουρα δεν μπορεί να είναι έτσι όλοι, ακόμα κι αν μερικοί είναι. Άρα αμέσως σταματάω τις γενικεύσεις και προσπαθώ να αποδεχτώ ακόμα κι αυτό το παράδοξο. 😀

      Ναι, οι σχέσεις είναι χημεία και δουλειά. Ωραίο είναι αυτό, ακριβώς γι’αυτό το λόγο, οτι δεν εξηγείται, όση προσπάθεια και να κάνει κανείς. Δουλεύεις, δουλεύει και ενώ αυτό είναι απαραίτητο δε σημαίνει οτι είναι αρκετό. Αν το δεις θετικά και δε σε βαρέσει στο κεφάλι η μαύρη απελπισία, κάποια στιγμή θα κάτσει και η χημεία.
      χιχιχι
      Κι αν πάλι πέφτει μπόλικη δουλειά και υπάρχει καλή διάθεση αλλά δεν υπάρχει χημεία, τότε καλύτερα άστο να πάει, άστο…

  6. Ο/Η koufetarios λέει:

    AnD λόγω εργασίας, συγκυριών ή περιστάσεων καμιά φορά πρέπει να περνάς τον χρόνο σου με ανθρώπους που μπορεί να είναι σκληροί, αχάριστοι, άδικοι με σένα. Ζω ένα τέτοιο παράδειγμα αυτή την περίοδο και ομολογώ πως και γω πορώνομαι! Κι αυτό γιατί με ενδιαφέρει καθημερινά να εξερευνώ ανθρώπους που γνωρίζω πως είναι μέσα τους, γιατί το κάνουν αυτό και από πού προέρχεται η επιθετικότητά τους, ενώ αυτοί νομίζουν ότι κρατούν τον -πληγωμένο για μένα εαυτό τους- σα φυλαγμένο μυστικό. Μου άρεσε ο τρόπος που σκέφτηκες, αν εννοείς πάνω κάτω το ίδιο με μένα, σε νοιώθω που λένε!

    Καλημέρα@!

    • Ο/Η AnD λέει:

      Εκτός από το ενδιαφέρον που έχει αυτή η εξερεύνηση των άλλων, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να βλέπεις ταυτόχρονα μέσα σου μέσα από αυτή τη διαδικασία. Πολλές φορές κι εμένα μου φαίνεται οτι τους βλέπω ενώ αυτοί νομίζουν οτι δεν τους βλέπω. Και τότε σκέφτομαι πως ίσως όντως δεν τους βλέπω κι αυτοί βλέπουν εμένα που νομίζω οτι τους βλέπω..! χε χε χε
      Τί τα θες… Είναι ωραίο όπως και να ‘χει!

      Καλημέρα!

  7. Ο/Η DeeDee λέει:

    Θα συμφωνησω εντελως με την Μ. Και οσο περναει ο καιρος νομιζω εχουμε αναγκη να εχουμε περισσοτερα κοινα απο οτι διαφορες. Κι εκπαιδευση να μαθουμε να αγκαλιαζουμε και να σεβομαστε ο ενας την διαφορετικοτητα του αλλου.
    Τα παλια του Παριου μου αρεσουν που. Απο τα καινουρια πολυ επιλεκτικα καποια κομματια. Παντως ειμαι απο την ιδια μερια του ποταμου με σενα σ’αυτο 🙂

    Καλημερααα

    • Ο/Η AnD λέει:

      Καλημέρα DD!
      Βλέπω οτι πάντα ψάχνουμε ανθρώπους με τους οποίους έχουμε περισσότερα κοινά στοιχεία. Ίσως το ζητούμενο είναι ένας παρόμοιος τρόπος σκέψης, το μήκος κύματος που λέγαμε παραπάνω, περισσότερο από το αποτέλεσμα, τη συμφωνία ή τη διαφωνία. Γιατί είναι αυτό που λες, ο σεβασμός της διαφορετικότητας του άλλου, αυτό που μας ελευθερώνει τελικά. Να μπορούμε να βλέπουμε τον άλλο όπως είναι, να παίρνουμε και να δίνουμε σκέψεις διαφορετικές που μας ξεβολεύουν από την περιορισμένη πραγματικότητά μας όσο διευρυμένη κι αν έχουμε φροντίσει μόνοι μας να τη χτίσουμε.

      Φιλιά!

  8. κομποδεμένη σε βρίσκω….
    μάκια και καλά ξεμπερδέματα. ! Βρε μήπως να φωνάξουμε τον Αλεξανδρο? αυτος έλυνε κόμπους !

    • Ο/Η AnD λέει:

      Πάντα Ζουζούνα μου έτσι κόμπος είμαι! χιχιχιιχ
      Δε νομίζω να ξεμπλεχτώ και ποτέ αλλά το συνηθίζω και πλέον δε με προβληματίζει και τόσο. Αλλά ακόμα και σ’αυτό το θέμα, το αν με προβληματίζει ή όχι, είμαι μπερδεμένη. Καμιά φορά μπορεί να γίνω εγώ Αλέξανδρος και να τους κόψω- γκουχ, λύσω- τους κόμπους μια και καλή. Μετά τι θα έχω να με παιδεύει άραγε;
      Σε φιλώ!

  9. Ο/Η silena λέει:

    καλή μου φίλη, καταρχήν πρέπει να ομολογήσω πως σιχαίνομαι τον Πάριο, μην με ρωτήσεις γιατί, δεν ξέρω να σου απαντήσω. Είναι ξέρεις από κείνα τα αναπάντητα που έχουν να κάνουν με το μοναδικό τρόπο που σκέφτεται ο κάθε άνθρωπος, έχουν να κάνουν με τη μοναδικότητα του καθενός μας και με τις μοναδικές μας επιλογές

    δεν ξέρω τι άλλο να πω, είμαι πολύ κυκλοθυμική τον τελευταίο καιρό! Λες να φταίει η Άνοιξη?

    πολλά φιλιά και την αγάπη μου

    • Ο/Η AnD λέει:

      Άμα μου λέτε οτι δε σας αρέσει ο Πάριος θα σας αρχίσω στα τραγούδια να σας κάνω όλους Παριακούς εδώ μέσα! χιχιχι
      Μα καλά, εσύ με τόσο ωραίο μουσικό γούστο, να μη σ’αρέσει ο Πάριος; χιχιχιχ
      Φυσικά και η μουσική, όπως κάθε μορφή τέχνης είναι θέμα υποκειμενικό. Ούτε χρειάζεται να δικαιολογείται κανείς γιατί δεν του αρέσει κάτι ούτε και να υπερασπίζεται με μανία αυτό που του αρέσει. Πάντα θα γίνεται αυτό σε όλους τους τομείς. Στην πολιτική θα υπάρχουν κόμματα τα οποία όλο και κάποιος θα ψηφίζει γιατί τον εκφράζουν, θα υπάρχουν πάντα άνθρωποι που εμείς σιχαινόμαστε και άλλοι λατρεύουν, ταινίες που μας νανουρίζουν και άλλοι τις ρουφάνε…
      Για φαντάσου πχ όλοι να αποφάσιζαν πως δεν είναι ωραίος ο Πάριος. Θα έπρεπε τότε να του στερήσουν το δικαίωμα να τραγουδάει κι εμένα τη δυνατότητα να τον απολαμβάνω; 🙂
      Όλα αυτά είναι ευκαιρίες. Ευκαιρίες για να γινόμαστε καλύτεροι τόσο παίρνοντας όσο και δίνοντας.

      Γιατί κούκλα προβληματίζεσαι;
      Τί κι αν είσαι κυκλοθυμική; Μια χαρά είναι αυτό.
      «Ανοιξη έξω..
      Τί όμορφα τα λουλούδια…!
      Καταραμένη γύρη!»
      χαχαχααχ
      Εμείς είμαστε κυκλοθυμικοί ή τα πράγματα δεν κάθονται ποτέ μόνο απ’τη μεριά;

      Καλημέρα!!!!!

  10. Ο/Η kitsosmitsos λέει:

    Ενδιαφέρον το να πληγωνόμαστε και να πωρωνόμαστε. Σημαίνει ότι ζούμε 😉

  11. Ο/Η xristin λέει:

    Κυρία,κυρία!
    Με κάλυψε απόλυτα η Georgina Kassavetes!

    Δεν μου αρέσει ο Πάριος.
    Είμαι άρρωστη γιατρέ;

    • Ο/Η AnD λέει:

      Μα ακριβώς επειδή δεν είσαι άρρωστη δε σου αρέσει ο Πάριος… Αν αρρωστήσεις πάντως σου τον συστήνω ανεπιφυλάκτα για τη θεραπεία.
      Θα με θυμηθείς….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s