Άπνοια

Πονάω, πονάω και ντρέπομαι. Πονάω απ’τη ντροπή μου και ντρέπομαι για τον πόνο μου. Και φοβάμαι… Τον πόνο, την ντροπή μου, αυτό το σκοτάδι και το φόβο τον ίδιο… Γύρισε απ’την άλλη και κοίταξε απ΄το παράθυρο τη συννεφιασμένη νύχτα.

Δε μπορώ να σε βοηθήσω αλλά μπορώ να διώξω για ‘σένα τα σύννεφα. Πήρε μια βαθιά ανάσα κι έπειτα φύσηξε δυνατά ώσπου τα σύννεφα απομακρύνθηκαν.

Πώς το έκανες αυτό; Τώρα βλέπω το φεγγάρι αλλά… με βλέπει κι αυτό… Δυσκολεύομαι να διακρίνω αν πονάω περισσότερο ή λιγότερο, αν τώρα πια ντρέπομαι πιο πολύ ή πιο λίγο. Φοβάμαι λιγότερο στο φως, αυτό το νιώθω σίγουρα. Φοβάμαι λιγότερο παρέα με το φεγγάρι. Σ’ευχαριστώ που φύσηξες μέσα μου…

Κι εγώ άλλο τόσο. Δεν είχα καταλάβει ως τώρα οτι κόντευα να σκάσω…

Advertisements
This entry was posted in Thoughts. Bookmark the permalink.

14 Responses to Άπνοια

  1. Ο/Η onlyandjustme λέει:

    Πονάω…και ντρέπομαι για τον πόνο μου…πραγματικά καταπληκτικό…καλησπέρα! 🙂

  2. Ο/Η ainafets λέει:

    Με το νέο φεγγάρι…όλα αλλάζουν, σήμερα κι εγώ μπορεί να πονώ γιατί το έχω επιτρέψει στον εαυτό μου… δεν ντρέπομαι γι αυτό και δεν νομίζω φακούλα μου, πως πρέπει να αισθανόμαστε ντροπή για τα συναισθήματα που γεννά η σκέψη μας…(δες το ποστ του Paramithas.gr…θα σου αρέσει!)
    ΑΦιλάκια καρδιάς! 🙂

    • Ο/Η AnD λέει:

      Έχεις τόσο δίκιο Μαγισσούλα… Δε θα έπρεπε να ντρεπόμαστε για τα συναισθήματά μας. Όταν αυτό τελικά συμβαίνει όμως ντρέπομαι γιατί δεν μπορώ να το εμποδίσω. Ψάξε τώρα να βρεις άκρη. χιχιχ
      Κάτι περίεργο θα συμβαίνει εκεί μέσα αλλά θα το βρω πού θα μου πάει.
      Πάω στου Παραμυθά!
      Αφιλιά!

  3. Ο/Η silena λέει:

    αισθήσεις σε πλήρη ισχύ, αναμοχλεύουν σκοτάδια μα υπόσχονται το φως
    γνωρίζεις καλή μου φίλη οτι τίποτα δεν κατακτιέται δίχως πόνο και κάποιες φορές ο πόνος δεν είναι αληθινός μα ίσως εμείς τον έχουμε ονομάσει έτσι για να βγούμε πιο γρήγορα απ΄το τούνελ, για την ντροπή δεν θα μιλήσω είναι μια λέξη που έχω απορρίψει από καιρό

    την αγάπη μου και μια καληνύχτα … μελωδική φυσικά!

    • Ο/Η AnD λέει:

      Έτσι σκέφτομαι πάντα κι εγώ ακόμα κι όταν βρίσκομαι μέσα στη δύνη, θυμάμαι οτι είναι για καλό και οτι θα περάσει αφήνοντάς με πιο δυνατή.
      Την ντροπή την παλεύω, αυτή που δεν έχει να κάνει με άλλον κανέναν κι ακόμα κι αυτή η μάχη σε καλό θα μου βγει. Ίσως κάποια στιγμή να τη νικήσω όπως εσύ, πάντως σίγουρα δε θα χάσω.

      Σε ευχαριστώ για το τραγούδι, είναι από τα αγαπημένα μου!

      Καλό βράδυ φίλη μου.

  4. Ο/Η M λέει:

    Πολύ όμορφο AnD μου,
    Η βοήθεια που δίνεις πάντα αντανακλά σε σένα. Πολλές φορές αυτό που σε βοηθά πιο πολύ δεν είναι να πάρεις βοήθεια, αλλά να δώσεις. Πάντα η ζωή που θα προσφέρεις, θα σε γεμίζει ζωή.

    Σε φιλώ!

    • Ο/Η AnD λέει:

      Το να μπορείς να δώσεις είναι και το μεγαλύτερο δώρο που παίρνεις. Να υπάρχουν αποδέκτες. Είμαστε πια ανεξάρτητοι σε σημείο που όχι μόνο δε ζητάμε αλλά δεν θέλουμε να πάρουμε μήπως και υποχρεωθούμε ή μήπως μας χαρακτηρίσουν.. κάπως. Κάποιοι θέλουν να δίνουν με ευχαρίστηση. Μα έμεινε κανείς να πάρει τελικά; Ή μόνο όσοι πάντα ζητούν και παίρνουν; Ελάχιστη σημασία όμως έχει κατά την προσφορά αυτό. Μόνο τη γενική εικόνα των ανθρώπων αλλάζει.
      Σε φιλώ!

  5. Ο/Η Βίκυ λέει:

    ντρέπομαι που τον πόνο και το φόβο δείχνω… γιατί;
    ο πόνος και ο φόβος σκάβουν, χτίζουν, διαμορφώνουν, δρόμους ανοίγουν, διδάσκουν.
    όχι, φακουλίνι μου. για κανένα συναίσθημα να μην ντρέπεσαι παρά μόνο για την απουσία συναισθημάτων…
    σε φιλώ γλυκά και σου εύχομαι μια όμορφη μέρα να έχεις!

    • Ο/Η AnD λέει:

      Δεν το θέλω μα..κοκκινίζω! χιχιιχ
      Έχεις δίκιο Βίκυ μου, πώς θα μπορούσα να πω οτι δεν έχεις;
      Είχα μια όμορφη μέρα όπως μου ευχήθηκες. Ένα όμορφο βράδυ εύχομαι να περάσεις κι εσύ. Αν και το έχουμε σίγουρο. 😉
      Φιλιά!

  6. Ο/Η koulpaword λέει:

    χαχα και δεν πονάω.. παρά τα παιδιά των άλλων.. και δεν ντρέπομαι.. γιατί έκανα πάντα το απολήτως μέγιστο που μπορούσα.. 🙂 🙂
    μάλλον στον παλιό σου λογαριασμό κάτι έγινε.. 🙂 🙂
    καληνυχτούδια κι από εδώ 🙂 🙂

    • Ο/Η AnD λέει:

      Κούλπα, είπαμε, άξιος!
      Το μέγιστο, όπως ακριβώς το λες. Και καθαρή συνείδηση.
      Τί έγινε στον παλιό μου λογαριασμό; Αν εννοείς την παλιά μου διεύθυνση έγινε…κομμωτήριο! χιχιχι Αλλά νομίζω εδώ έχεις ξανάρθει και είδες οτι δεν κουρεύω. Για κανά ξυρισματάκι το συζητάμε. 😀
      Καλημέραα!

  7. Ο/Η spartan oblivion λέει:

    Πες του να φυσήξει άλλη μια φορά πιο δυνατά κια θα καθαρίσουν όλα τελείως…
    Αν δεν τα καταφέρει κράτα τη μισή ντροπή και η άλλη μισή τού ανήκει επειδή δεν τα κατάφερε…

    • Ο/Η AnD λέει:

      Να σου πω όμως… γιατί να καθαρίσουν και τελείως; Μπορεί να είμαστε μπροστά σε ένα έργο τέχνης τόσο συγκλονιστικό που να μη μπορεί να μη βγει απ’το μυαλό μας. Και τότε να προσπαθούμε να σκεφτούμε τρόπους να το βελτιώσουμε. Κάνει άραγε να το αγγίξουμε; Σίγουρα θα προσπαθήσουμε να το καταλάβουμε, γιατί τέτοιοι είμαστε οι άνθρωποι, το καλύτερο όμως είναι να το αφήσουμε να μπει μέσα όπως είναι κι έπειτα να εμπνευστούμε τις δικές μας δημιουργίες.
      Δε θα τον μαλώσω κιόλας, πώς να θυμώσεις μ’ένα αστέρι;
      Φιλιά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s