Για δυο χούφτες φακές

Άλλος ένας Σεπτέμβρης στη μπλογκόσφαιρα. Πώς περνάει έτσι ο καιρός….

Έχει δυο χρόνια που τα λέμε, δυο πολύ σημαντικά χρόνια για ‘μένα. Αν εκτονώθηκα αυτό το διάστημα; Αφού τώρα λέω ν’αρχίσω να ψάχνω για μπελάδες γιατί με βλέπω πολύ ζεν τελευταία κι ανησυχώ. 🙂

Γι’αυτό και δεν γράφω τελευταία (τουλάχιστον εδώ γιατί στα σπίτια σας του δίνω και καταλαβαίνει),είμαι τόσο καλά. Εκτονώνομαι διαφορετικά, πήρα και ποδήλατο κι ακόμα και στις βόλτες δε σταμάταω να σκέφτομαι αλλά και να απολαμβάνω. Ειδικά σε μια κατηφόρα εδώ κοντά που τρέχω σφαίρα και με φυσάει στο πρόσωπο. Όνειρο…

Νομίζω πάντως οτι είχα σπουδαία έμπνευση τη μέρα που ξεκίνησα να γράφω εδώ. Τη μέρα που ανοίχτηκα και αφέθηκα. Δεν ξέρω πραγματικά γιατί δεν μαθαίνουμε να γράφουμε πάντα σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Γιατί τελειώνοντας το σχολείο την ώρα που καίμε τα βιβλία μας τα σχολικά, πιάνουμε κι ένα στυλό μόνο για να κάνουμε μουτζούρες. [Εντάξει δε μουτζουρώνουν όλοι. Τα κοριτσάκια κάνουμε καρδούλες και τις γεμίζουμε με αρχικά, κάθε φορά το ένα-το αριστερό- αλλάζει, κι άλλες μπορεί να βάζουμε ένα ερωτηματικό που σημαίνει Ποιός Ήρωας (στην καλύτερη των περιπτώσεων γιατί μπορεί να σημαίνει και πολλά άλλα). Τα αγοράκια γράφουν το όνομα της ομάδας τους ή ένα G-κάτι. Αυτό πιστεύω το κάνουν για να μην καταλαβαίνουμε εμείς οτι είναι κολλημένοι με τη μπάλα ή για να νομίζουμε οτι ξέρουν πού βρίσκεται το γνωστό σημείο της σεξουαλικής απόλαυσης. Μπα, τώρα που το ξανασκέφτομαι το κάνουν απλά γιατί είναι όντως κολλημένοι με τη μπάλα και ούτε τους νοιάζει τί νομίζουμε εμείς. Και καλά κάνουν μωρέ τ’αγόρια…!]

Τι έλεγα… έλεγα οτι ο καθένας θα έπρεπε να γράφει. Κοίτα τι ωραία που είναι τώρα που το κάνω. Τρέχουν τα δάχτυλα, χτυπάν τα πλήκτρα τσίκι-τσίκι, εξασκούμαι και στην ορθογραφία -για να μη φτάσω στα 50 και για να χαιρετήσω κάποιον του γράφω «ΓΙΑ!» κι αυτός νομίζει οτι το παίζω Τζον Γουέιν και του μιλάω αμερικάνικα ή οτι επιμένω σαλονικώτικα (το σκεφτήκατε αφού!).

Κάποιοι έχουν μάθει να κρατούν ημερολόγιο από μικροί. Όλοι λίγο-πολύ ίσως είχαμε κάτι τέτοιο. Τί κρίμα που δεν το συνεχίζουμε… Αυτή η εφηβεία φταίει για όλα, καταραμένες αλητείες…

Ποτέ όμως δεν είναι αργά και για τίποτα. Απλά νομίζω οτι είναι μια ανάγκη θαμμένη βαθιά και δεν ακούγεται καν. Δεν ακούγεται τίποτα που να φωνάζει «γράψε». Κι όμως όταν τελικά γράφει κανείς βλέπει τα πάντα από διαφορετική οπτική γωνία.

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με το διάβασμα. Κι εκεί μεταφέρεσαι, σκέφτεσαι, αντλείς ερεθίσματα, πολλές φορές είναι σαφείς οι σκέψεις και άλλες πάλι όχι. Μπορεί να θέλουν το χρόνο τους, μπορεί να είναι δύσκολες με την πρώτη…σκεψιά.

Με το γράψιμο όμως τα πράγματα απλά μπαίνουν στη θέση τους. Και έπειτα αλλάζει και ο τρόπος σκέψης, γίνεται πιο ξεκάθαρος, απερίσπαστος, πιο συγκεκριμένος, πιο γρήγορος.

Θυμάμαι τώρα όταν πρωτοείπα σε κάποιους οτι γράφω σε μπλογκ να με ρωτάν αν θέλω να γίνω συγγραφέας. Όχι… Ούτε και περιμένω όσα γράφονται να τα διαβάζει κανείς έχοντας αυτή την αξίωση, ούτε κανέναν βαθμό να μου βάλει. Κι όταν ζωγραφίζω δεν περιμένω να πουλήσω κάτι, ούτε και ν’ακούσω κάποιον να μου λέει οτι έχω ταλέντο. Κι όταν λέω τη γνώμη μου ακόμα, δεν το κάνω για να πείσω ή να διαφωτίσω κανέναν. Απλά…πρέπει να εκφραστώ με κάποιον τρόπο. Νομίζω μάλιστα οτι ο κάθε τρόπος έκφρασης παίζει το ρόλο του και δεν υποκαθιστά ο ένας τον άλλο.

Όλα χρειάζονται. Το διάβασμα, το γράψιμο, η ζωγραφική, η μουσική, η επικοινωνία εδώ κι έξω, όλα.

Δεν είναι μόνο οι καλλιτέχνες αυτοί που θα έπρεπε να γράφουν ή να ζωγραφίζουν ή να γνωρίζουν κάποιο όργανο. Όλοι μας θα έπρεπε να τα έχουμε αυτά στη βασική μας παιδεία. Κι ας ξεχωρίσουν κάποιοι, όμορφο είναι, όμως όλοι μπορούμε να εκφραζόμαστε ο καθένας από δική του ανάγκη. Άλλωστε όλοι καλλιτέχνες είμαστε.

Αλλιώς πνιγόμαστε. Αν έχεις μονίμως έναν κόμπο και δεν ξέρεις τί είναι λοιπόν, σταμάτα να το σκέφτεσαι. Πάρε το μολύβι σου και γράψε ό,τι νιώθεις και θα φύγει. Αλήθεια…

 

Advertisements
This entry was posted in Thoughts. Bookmark the permalink.

31 Responses to Για δυο χούφτες φακές

  1. Ο/Η silena λέει:

    AnD μου η αλη΄θεια είναι πως είναι κάτι σαν ψυχοθεραπεία το γράψιμο, αντί να τα λες φωναχτά σε κάποιον τα γράφεις νιώθεις και πιο άνετα γιατί τα ακούς μόνο εσύ από μέσα σου κι έτσι επιτυγχάνεται το τερπόν και το ωφέλιμο! Γενέθλια λοιπόν δύο ετών τι να σου στείλω για δώρο … θα σου το ταχυδρομήσω στο email σου με πολύ πολύ αγάπη

    φιλιά

    • Ο/Η AnD λέει:

      Αρκεί να τα βγάζεις με κάθε τρόπο. Να σου πω; Ακόμα και να παραμιλάς κάτι είναι κι αυτό. χιχιχι
      Απλά εκεί θα σε περάσουν ενδεχομένως για τρελό. Όμως καλύτερα να σε περνάνε για τρελό παρά να γίνεις από τη συσσώρευση όλων αυτών που δεν εκφράζεις.

      • Ο/Η AnD λέει:

        Μμμμ..το πήρα κιόλας το δωράκι σου! Τι όμορφο και μοσχομυριστό. Και με τι χάρη περιστρέφεται κι απλώνει τα χρώματά του…
        Σ’ευχαριστώ πολύ Σιλενάκι.
        Τα υπόλοιπα θα σου τα γράψω. Με έκανες πολύ χαρούμενη σήμερα με τα νέα σου. (ε, αυτό δεν κρατήθηκα, έπρεπε να στο πω!)

        Φιλιά!

  2. Ο/Η spartan oblivion λέει:

    Ελπίζω να έχεις καλά φρένα στο ποδήλατο και να ξέρεις πώς να το σταματήσεις όταν κατεβαίνεις τον κατήφορο με χίλια… χε, χε, χε…
    Να γράφουμε για να γυμνάζουμε το πνεύμα μας προτείνεις…
    Όπως κάνουμε αθλητισμό για να γυμνάζουμε το σώμα μας…
    Στη δεύτερη περίπτωση άμα το παρακάνουμε καταντάμε φουσκωτοί…
    Στην πρώτη αν το παρακάνουμε τι θα συμβεί;
    Υπάρχει κίνδυνος να μετατραπούμε σε μποντιμπιλντεράδες του πνεύματος; χι, χι…
    Για να ξεκινήσω την εγκύμναση ρωτάω. Είμαι λιγάκι καχεκτικός στο πνεύμα 🙂

    • Ο/Η AnD λέει:

      😛
      Έχω σώας τας φρένας βρε Oblivion… Καλά μωρέ, υπερβολές, τρέχω… Μην τσακιστώ κιόλας, όταν δω οτι έχω πάρει πολλή φόρα φρενάρω. Έστω τώρα στην αρχή που δεν έχω ακόμα εξοικιωθεί. Είχα να κάνω πολλά χρόνια ποδήλατο και φοβομουν οτι το έχω ξεχάσει. Αλλά ο λαός για άλλη μια φορά έχει δίκιο, δεν ξεχνιέται…!

      Πάντα με κάποιο τρόπο ανεξήγητο, διατηρούνται οι ισορροπίες. Μπορεί κάποιοι που δουλεύουν συνέχεια πνεύμα να εξαϋλώνονται. Οι φουσκωτοί του πνεύματος.
      Εγώ πάντως έχω παρατηρήσει οτι όποτε σκέφτομαι πολύ, κάτι συμβαίνει και με επαναφέρει στη βλακεία μου. Να, την τελευταία φορά έχασα μια ολόκληρη κατσαρόλα..! χιχιχ
      Συνοψίζοντας:
      1) Όλα έχουν το κόστος τους.
      2) Όλα με μέτρο.
      3) Όλα για καλό γίνονται (θα κάνω λίγο αποχή από το μαγείρεμα τώρα που έχω και δικαιολογία)

      Καλό απόγευμα!

  3. Ο/Η Georgina Kassavetes λέει:

    Πολλά μπλογκοχρόνια σου εύχομαι χοντρή μου φακή! Εγώ ξέρω μόνο πως κανείς πραγματικά δυστυχισμένος δεν κρατά ημερολόγιο. Το έχω δει και σε ‘μενα που με ευχαριστεί να κρατώ ηερολόγιο. Ισως γράψω κανένα σκονάκι με ημερομηνίες και ονόματα…Όταν η δυστυχία με πνίγει ποτέ μα ποτέ δε γράφω. Άμα περάσει η μπόρα ναι τότε γράφω. Κάποιοι βγαίνουν, χορεύουν, τραγουδούν ή διαβάζουν περισσότερο όταν είναι καλά. Κανέναν όμως πραγματικά δυστυχή, ακόμα και καλλιτέχνη, δεν γνωρίζω που να κάνει οτιδήποτε από όλα αυτά που τον ευχαριστούν όταν έχει πέσει σε τέλμα. Το να γράφεις καταναγκαστικά λοιπόν για να νιώσεις καλύτερα δεν είναι ούτε παραγωγικό, ούτε αυτοβελτιωτικό. Γι’ αυτό και τα περισσότερα μπλογκ που έχουν τέτοιο προσανατολισμό αυτοίασης και όχι αυτοέκφρασης, σταματάνε κάποια στιγμή και κλείνουν στο κοινό πολλές φορές βγάζοντας και μια απίστευτη κακία. Είδα τέτοια πολλά ένα χρόνο τώρα…Anyway όλα θεμιτά εως ότου γίνει κατάχρηση και φτάσουν σε αδιέξοδο…
    Σε φιλώ!

    • Ο/Η AnD λέει:

      Καλησπέρα γλυκιά Γεωργία!

      Δεν ξέρω για τους πραγματικά δυστυχισμένους. Φαντάζομαι όμως οτι έιναι όπως ακριβώς τα λες. Πού να βρουν όρεξη για το οτιδήποτε; Με το ζόρι θα την παλεύουν.
      Όμως οι μπερδεμένοι, αυτοί των οποίων η σκέψη συναντά αδιέξοδα αλλά και όλοι οι υπόλοιποι ίσως να βρουν την άκρη τους μέσω της έκφρασης και ίσως να γλιτώσουν και τη δυστυχία στην περίπτωση που αυτή έχει να κάνει με ψυχοϋπαρξιακούς παράγοντες και όχι με κάτι άλλο.

      Με το ζόρι νομίζω δεν γίνεται τίποτα. Ο καθένας πρέπει να κάνει κάτι μόνο εφόσον το θέλει. Αρκεί να έχει τη δυνατότητα να το επιλέξει, να του μπει η ιδέα στο μυαλό.
      Ναι, κλείνουν πολλά μπλογκ. Κι εγώ στεναχωριέμαι αλλά ο καθένας κάνει πάντα ό,τι καλύτερο για τον ίδιο τελικά. Είτε με τρόπους που δεν το βλέπουμε εμείς, είτε πετώντας το δηλητήριό του, πιστεύω οτι τείνει προς την αυτοβελτίωση.
      Προσωπικά, όταν βλέπω οτι κάποιος γίνεται κακός και φεύγει, δε με πειράζει καθόλου. Νομίζω οτι κι εκείνος ξέρει οτι είναι πληγωμένος και λειτουργεί εκδικητικά και όταν το καταλαβαίνει συνήθως το μετανιώνει.
      Όταν απλά φεύγει όμως δεν ξέρω τί να υποθέσω…

      Καλά λες, να μη γίνεται κατάχρηση. Κι αυτό όμως συνήθως το μαθαίνουμε μετά από μια κατάχρηση. χιχιχιχι
      Καλά να είμαστε, θα επιβιώσουμε!

  4. Ο/Η ainafets λέει:

    Εύχομαι πάντα με χαμόγελα να σ’ έχουμε κοντά μας!
    ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια πολύ αγαπησιάρικα (αφού είμαι σε τέτοια φάση!) 🙂 🙂 🙂

    • Ο/Η AnD λέει:

      Έχω σκοπό να μείνω ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ! αχχαχαχα
      Με χαμόγελα ή όχι, στο τέλος όλα χαμόγελα γίνονται.
      ΑΑΑΑΑΑΑφιλιά!
      Κι εσύ πάντα σε τέτοια φάση!

      • Ο/Η ainafets λέει:

        Πρόσεχε φακούλα μου γλυκιά…αυτό το ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ….το κλειδώνω στη καρδιά μου…είδες τι έγινε με την Κάρυ! 😉

        ΑΦ! και καλή μας βδομάδα!

        • Ο/Η AnD λέει:

          Δε φοβάμαι καθόλου να πω το ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. Πραγματικά το θέλω και το νιώθω τη στιγμή που το λέω.
          Όμως ξέρω οτι δε θα μου κρατήσεις κακία αν κάτι αλλάξει στην πορεία. χιχιχι
          Άλλωστε όλοι είμαστε ελεύθεροι και θέλουμε αυτοί που αγαπάμε να είναι επίσης ελεύθεροι.
          Μέχρι τότε λέμε αυτό που νιώθουμε χωρίς να σημαίνει οτι αν αυτό αλλάξει θα το κρατάμε με το ζόρι γιατί… το είπαμε.
          Σημασία έχει να ζούμε στη στιγμή, να λέμε αυτό που νιώθουμε τώρα- εφόσον θέλουμε να το πούμε. Και να μη φοβόμαστε μήπως και βγούμε ψεύτες στο μέλλον. Αν δεν είμαστε τώρα ψεύτες δεν διατρέχουμε τον κίνδυνο να μας χαρακτηρίσουν έτσι.
          Σαν να μη μιλάω για το μπλογκινγκ,ε; χααχχαχα

          Ε΄δα τι έγινε με την Κάρυ, είδα και πόσο όμορφη είναι και μας το κρυβε. 🙂
          Θα έρχεται όμως, δεν το πήρα ως οριστικό αντίο.

          Καλημέρα Μαγισσούλα.
          ΑΦιλιά!

      • Ο/Η ainafets λέει:

        Το μεγάλο μυστικό…είναι να ζούμε με όλη μας την καρδιά την κάθε στιγμή…με πάθος, σαν να είναι η τελευταία και όποιος το καταφέρει, έχει κάνει ένα τεράστιο βήμα (μέσα του!) 😉
        ΑΦ! 🙂

  5. Ο/Η onlyandjustme λέει:

    Πόσο δίκιο έχεις..Το να βγάζεις από μέσα σου κάποια πράγματα είναι τόσο σημαντικό..καλησπέρα και χαίρομαι που σε ξαναβρήκα! 🙂

    • Ο/Η AnD λέει:

      Νομίζω οτι ΟΛΑ πρέπει κανείς να τα βγάζει από μέσα του. Απλά να επιλέγει τον κατάλληλο τρόπο. ΄Αλλοι εξομολογούνται, άλλοι τα λεν σε φίλους, άλλοι στον ψυχολόγο κι άλλοι γράφουν ένα ποιήμα ή ένα τραγούδι.
      Να περάσεις μια υπέροχη Κυριακή!

  6. Σουηδέζα έγινες φιλενάδα!! Εννοώ για το ποδήλατο… εδώ πιο πολλά ποδήλατα βλέπεις παρά αυτοκίνητα!! χαχαχα
    Χάρηκα που σε διάβασα πάλι.. Εγώ πολύ δουλειά!! το γραφείο της Μοντέρνας Σταχτοπούτας κάνει υπερωρίες για να προλαβαίνει!!
    Καλό Φθινόπωρο να έχουμε!! Φιλιά!

    • Ο/Η AnD λέει:

      Τι καλύτερο απ’την ποδηλατάδα…! Μακάρι κι εδώ να γίνει αυτό (χωρίς να γίνουμε Σουηδία …ή Γερμανία). χιχιιχ
      Πολλοί πια έχουν ποδήλατο στην πόλη μου κι αν γίνουν ποδηλατόδρομοι θα είναι ακόμα περισσότεροι αυτοί που θα κυκλοφορούν με ποδήλατο.

      Να και κάποιος με πολλή δουλειά, τέλεια!
      Καλό φθινόπωρο και σε ‘σένα φιλενάδα, με το μαλακό.
      Φιλιά!

  7. Ο/Η KARIATIDA62 λέει:

    Oυυυυυ σε μπλογκογεννέθλια έπεσα! Ευτυχώς που εσύ δεν τα διάλεξες για να πεις «επ σούζα το αλογάκι-τερματίσαμε!»
    Συνέχισε νοστιμότατη φακή μου να γράφεις, συνέχισε …εξ’άλλου πάντα τα έλεγες και τα έγραφες τόσο ξεκαθαρισμένα και όμορφα!
    Καλές ποδηλατάδες εύχομαι -έτσι να σφίξουν και οι προσαγωγοί- και ότι καλύτερο για σένα!
    Ευχαριστώ πολύ για την παρέα που μου χάρισες.
    Φιλιά πολλά

    • Ο/Η AnD λέει:

      Δεν ξέρω αν θα πω ποτέ «τερματίσαμε» σ’αυτό το χώρο. Μπορεί να αλλάζει η σχέση μου με το μπλογκ- έχει ήδη αλλάξει πολύ σε σχέση με πέρσι- αλλά θέλω να το έχω εδώ κι ας γράφω μία φορά το χρόνο. Ή και καθόλου, όπως τύχει. Νιώθω οτι μου κάνει καλό ακόμα κι αν δεν γράφω πια συχνά. Και πιο πολύ να βρίσκομαι εδώ, στα μπλογκ και να διαβάζω εσάς. Παλιές και νέες αναρτήσεις, έχει πολύ ψωμί η υπόθεση.
      Θα τα λέμε όποτε έρχεσαι και όποτε σου δημιουργηθεί η ανάγκη να ξαναγράψεις στο δικό σου.
      Κι εγώ σ’ευχαριστώ και για τις όμορφες αναρτήσεις και για τα καλοπροαίρετα και πνευματώδη σχόλιά σου εδώ.

      Φιλιά!

  8. Ο/Η M λέει:

    Πόσο δίκιο έχεις! Αυτό μόνο. ΠΟΣΟ ΔΙΚΙΟ ΕΧΕΙΣ !
    Σε φιλώ σοφή μου φιλενάδα!

    • Ο/Η AnD λέει:

      χιχιχι
      Άει μαρή που με λες σοφή και νιώθω λες και είμαι 80 χρονών με καμιά μαγκούρα και σκονισμένα ράσα! 😛
      Να έχω δίκιο αλλά με τα χρωματιστά μινάκια μου και τα…….. χρονάκια μου, μάλιστα!
      Φιλιά πολλά!

      • Ο/Η M λέει:

        Α, δεν είσαι 80? Κι εγώ που νόμιζα πως είμαστε συνομήλικες! Βέβαια μην κοιτάς, εγώ μικροδείχνω…ούτε 70 δεν φαίνομαι.
        Ειδικά το καλοκαίρι με το μαύρισμα και το σορτσάκι 😛

        Χαχα…(εσένα σε συμπαθώ λοιπόν με τον καιρό όλο και περισσότερο 🙂 αλλά που’σαι, η σοφία δεν πάει πάντα αλαμπρατσέτα με την ηλικία. Άκου με. Κάτι ξέρω. Έχω μια κόρη που είναι 19 και πολλές φορές-πολλές όμως- είναι πιο σοφή από μένα 🙂

        Φιλιά στα μαγουλάκια!

        • Ο/Η AnD λέει:

          19 χρονών κόρη σοφή δε μπορεί παρά να έχει αναστηθεί από μάνα τουλάχιστον άξια και ικανή.
          Έχεις πολλές αρετές Έμμυ μου, θέλει κότσια το σορτσάκι σε όλες τις ηλικίες. Άσε το μαύρισμα, αυτό κι αν θέλει κότσια και υπομονή..
          Όμως αξίζει να τσουρουφλιστούμε λίγο,ε; Μη σου πω και πολύ. χιχιχ
          Αρκεί να τρελαίνουμε τα γκομενάκια στο ΚΑΠΗ. 😀
          Καλημέρα!

  9. Ο/Η M λέει:

    Τώρα έθιξες το ευαίσθητο σημείο μου…η ανατροφή των παιδιών 🙂 Τρομερές ενοχές αν και μέχρι τούδε μια χαρά παιδιά έχω. Αλλά πάντα αυτό το αν είχα κάνει έτσι, αν είχα κάνει αλλιώς…υ.γ.: το σορτσάκι υπερβολή ήταν αλλά αν έχω εσένα δίπλα μου φαντάζομαι ότι δεν θα ‘ναι δύσκολο να τρελάνουμε πολλούς!!!!! χαχα! Αυτοπεποίθηση να υπάρχει (κι ας τρελλαθούμε μόνο εμείς στην τελική!)

    Φεύγω για τριήμερο! Να περνάς καλά μικρή ! (εντάξει τώρα?) Σμούτσσσσς!!!!

    • Ο/Η AnD λέει:

      Αν σε οδηγεί η καρδιά σου να μην έχεις ενοχές.
      Πάντα υπάρχουν αν όπως και πάντα υπάρχουν ευκαιρίες για να αλλάξουμε ό,τι δεν πηγαίνει καλά.
      Και μόνο που είναι το ευαίσθητο σημείο σου η ανατροφή των παιδιών σημαίνει οτι το παίρνεις στα σοβαρά, όπως χρειάζεται άλλωστε, πράγμα που πάει να πει οτι δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό.

      Θα κάψουμε καρδιές σε λέω! Έχουμε να μοιράσουμε πολλές ανακοπές εκεί στα καπή άμα βγούμε παγανιά.
      Πάνε να ανανεώσεις το μαύρισμα και από βδομάδα ξεκινάμε.
      Καλά να περάσεις!

  10. Ο/Η Magda λέει:

    And μου, καλημέρα και σ ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον σου!
    Χρόνια πολλά στο blog σου ! Να είναι πάντα μαζί μας!!!!
    Χαίρομαι για τα νέα σου, για το ποδήλατο, για τις διακοπές στο βουνό!!
    Εγώ χάθηκα, γιατί ακόμα κολυμπάω, έχω τα παιδιά (που περιμένουν το παιδάκι τους:)) , ως μέλλουσα γιαγιά πλέκω κουβερτούλες ροζ και ζακετούλες, αλλά θα επανέλθω κάποια στιγμή.
    Περιμένουν στην άκρη, πολλές ταξιδιωτικές φωτογραφίες ενδιαφέρουσες .
    Για την ώρα δεν έχω χρόνο για ίντερνετ.
    Σου εύχομαι τα καλύτερα!
    Με πολύ αγάπη και πολλά φιλάκια

    • Ο/Η AnD λέει:

      Αααα! Τι όμορφα!
      Ακόμα διακοπές ακούω, εγγονάκι ακούω, ταξίδια πολλά…Αυτά είναι!
      Φεύγω αθόρυβα για να σε αφήσω να απολαύσεις τις διακοπές σου και σε περιμένουμε όταν γυρίσεις.
      Με το καλό!

  11. Ο/Η travellerlina λέει:

    Ποδήλατο??? Ζηλευωωω!
    Χρόνια πολλά με έμπνευση γλυκιά μου!
    Και πολλές φακες και άλλα καλούδια στο πιάτο σου.
    Να εκφραζεσαι παντα και να είσαι ευτυχισμένη…

  12. Ο/Η lemonostiftis λέει:

    ευχές για χρόνια πολλά (δικτυακά και μη) κι από μένα,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s