Ποστ «Ιt»

Νοέμβρης… Πότε λέγαμε καλό μήνα για τον Οκτώβρη, πότε πέρασε, χαμπάρι δεν πήρα.

Κι έτσι περνάνε και τα χρόνια κι οι αιώνες και αδειάζουν τα ποτήρια και ξαναγεμίζουν, ραγίζουν, στάζουν και σπάνε και γίνονται άμμος κάτω απ΄τον ήλιο κι αυτή ποτήρια ξανά…

Κι όλα αυτά, σκέψου, τα βλέπει ο Ήλιος κι όσα δε βλέπει του τα μαρτυράει το Φεγγάρι. Τα ψιθυρίζει σε μια γλώσσα άγνωστη σε μας, ή στους περισσότερους από μας. Σ’αυτή που έφτιαξαν οι Θεοί ή αυτός που αιώνια φυσάει το Γυαλί. Μόνο να υποθέσω μπορώ οτι τα αστέρια που πέφτουν είναι θυσίες. Ή να είναι τριαντάφυλλα στα πόδια μιας σαγηνευτικής θεότητας που ισορροπεί με τις άκρες των δακτύλων της πάνω στη Γη και σουλατσάρει στο Άπειρο προκαλώντας ταραχή;

Κι εμείς… στη γλώσσα αυτή μπορεί να είμαστε κίτρινα ποστ-ιτ, γεμάτα γράμματα ή σχεδιάκια, μηνύματα ή υπενθυμίσεις. Ή και ραβασάκια για τη «μοιραία» ακόμα…

Μπορεί ένα κίτρινο χαρτάκι να διαβάσει τι είναι γραμμένο πάνω σε ένα άλλο χαρτάκι; Αν τα βάλεις απέναντι; Αν, ξέρω ‘γω, μάθουν τη Γλώσσα, μπορούν να καταλάβουν το μήνυμα; Θα έχει νόημα τότε το μήνυμα γι’αυτά ή θα πασχίζουν μάταια για χρόνια να μάθουν τη Γλώσσα, μέσα στους Νοέμβρηδες, κοιτώντας πότε τα δικά τους γραμματάκια στον καθρέφτη και πότε αυτά στα υπόλοιπα κίτρινα φόντα;

Θα μπορούσε να είμαστε σκισμένα ποστ-ιτ, στη μέση ή στις άκρες; Λέω στις άκρες εικάζοντας οτι εκεί δεν έχει μελάνι. Πώς το ξέρω όμως; Αν καταφέρω να διαβάσω οτι πάνω μου γράφει για παράδειγμα… «ΣΕ ΑΓΑΠΩ» ή.. «ΥΠΑΡΧΩ», πώς ξέρω οτι στην άκρη που μου λείπει δεν υπήρχε μια αλλοίωση του μηνύματός μου, μια κατάργηση, ένα «ΔΕΝ» ή μια υπερτόνιση, ένα «ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ»;

Κι αν τελικά βρω όλα τα κομμάτια μου, μια κενή άκρη, ένα Δεν, ένα Συνειδητά κι ένα τσαχπίνικο 😛 στην κάτω αριστερή γωνία μου, θα έχω συλλάβει ένα αστείο, μια παραδοχή μασκαρεμένη σε αστείο; Πφφφ…μήπως θα είμαι εγώ το αστείο;

Σκέφτομαι τώρα πως θα μπορούσε να μην είμαι ούτε αστείο ούτε σοβαρό. Να είμαι ένα χαρτάκι όπως κι εσείς και να ανήκουμε σε ένα χοντρό μπλοκάκι ποστ-ιτ όπου κάποιος έγραψε πάνω μια ολόκληρη ιστορία, ένα παραμύθι. Και να μη βγάζω νόημα μόνη μου, ούτε και με ένα ακόμα χαρτάκι, με το επόμενό μου. Αυτή η σκέψη μου θυμίζει το «Μυστήριο της Τράπουλας»… Ναι, μπορείς να συλλάβεις τη δομή της τράπουλας, την ουσία της πασιέντζας σαν παιχνίδι όταν κρατάς τα χαρτιά κι όταν τα ρίχνεις. Όταν είσαι όμως ένα από αυτά; Τί κάνεις και τί ψάχνεις; Πώς την παλεύεις;

Το αρνείσαι, φτιάχνεις το μικρόκοσμό σου, παλεύεις να δεις αυτό που φαίνεται, το ποιός σε κρατάει στα χέρια του; Αν είναι θεός ή δαίμονας; Αποδέχεσαι το οτι δεν μπορείς να Τον δεις, τη μικρότητα της ύπαρξής σου, τις περιορισμένες σου δυνατότητες; Την αποδέχεσαι και προσπαθείς να την καταργήσεις, να γίνεις μεγάλος, να πηδήξεις έξω; Γίνεται; Γίνεται πάντως σίγουρα αιώνια να προσπαθείς…

Με όποιο κόστος. Και με παρέα τα Δεν, και τα Συνειδητά, και τα χαμογελάκια σου και με όλα όσα γράφουν τα υπόλοιπα χαρτάκια που πηδάν δίπλα σου. Άρα μια ιστορία χωρίς νόημα! Όχι, προτιμώ ένα νόημα χωρίς ιστορία. Ένα ελεύθερο ίσως νόημα, ελεύθερο απ’την ιστορία του, έτοιμο να γράψει τη δική του ιστορία. Ή απλά να αφεθεί στο αεράκι αλέκιαστο πια. Να φτιάξει καινούριες ιστορίες με άλλα χαρτάκια, κωμικές ή τραγικές, αγάπης, μίσους, πάθους και λάθους.

Και τι άλλο να κάνει έτσι ελεύθερο που είναι πια; Να δροσιστεί στη θάλασσα, να γίνει μούσκεμα. Να ξαπλώσει κάτω απ’τον ήλιο και να στεγνώσει. Πάνω στην άμμο, πάνω στα γυαλιά. Κι ο Ήλιος έπειτα να διηγείται στο Φεγγάρι όσα το είδε να κάνει σε μια γλώσσα που έχει νικηθεί…

Να μην είναι πια ποστ-ιτ, να μην είναι χαρτάκι γιατί η Γλώσσα δεν το εκφράζει πια. Να είναι ένα… Αυτό. Ένα άγραφο Αυτό ή… ούτε καν ένα Αυτό. Να είναι ό,τι νιώθει…

Καλό μήνα!

 

Advertisements
This entry was posted in Thoughts. Bookmark the permalink.

10 Responses to Ποστ «Ιt»

  1. Ο/Η kitsosmitsos λέει:

    Καλό μήνα, λοιπόν!

  2. Ο/Η spartan oblivion λέει:

    Οι σκέψεις σου μοιάζουν με ταχεία που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα πάνω στις ράγες για να καλύψει την απόσταση του ταξιδιού στον τακτό χρόνο που απαιτείται και που όλα της τα παράθυρα είναι ανοιχτά με αποτέλεσμα να τρυπώνει ο άνεμος και να παρασύρει ό,τι βρίσκεται μέσα στα βαγόνια. Κι επειδή σ’ αυτή τη διαδρομή δεν ταξιδεύουν επιβάτες (ίσως να παραλάβει από εκεί που θα φτάσει και γι’ αυτό τα βαγόνια είναι στολισμένα με ματσάκια από ανεμώνες) από τα παράθυρα στροβιλίζονται πολύχρωμα μωβ και λευκά και φούξια και μπλε πέταλα λουλουδιών, που σηκώνονται ψηλά πάνω από την ταχεία και την ακολουθούν σε όλη της τη διαδρομή χρωματίζοντας τον αέρα με ένα ιδιόμορφο ουράνιο τόξο…

    • Ο/Η AnD λέει:

      Άπλωσε τα χέρια σου. Εεεέτσι.. Έχω εδώ ένα ματσάκι με πορτοκαλί λουλούδια και τ’αφήνω στα χέρια σου. Δεν τα είδες να πετούν γιατί τα είχα φυλάξει για ‘σένα.
      Όσο και να τρέχουν οι σκέψεις μου… συμπυκνωμένες οι άτιμες, δε μπορώ να τις νερώσω, τις αγκαλιάζεις σαν τα λουλούδια αυτά. Δεν πα να αργήσει το τρένο; Ποιός μετρά τελικά το χρόνο και σε ποιόν λογοδοτώ;

      Καλό ξημέρωμα!

  3. Ο/Η Leviathan λέει:

    🙂 Πολύ καλό Σαββατόβραδο εύχομαι!

  4. Ο/Η Βίκυ λέει:

    εσύ έγραψες… εγώ σκέφτομαι…
    πόσο νερό κύλησε από τότε που βρεθήκαμε για πρώτη φορά; τόσο που ποταμό σ’ έκανε, κυλάει η σκέψη σου γάργαρη και ωραία!
    καλό μήνα φακουλίνι, όμορφο ξημέρωμα να μας βρει!

    • Ο/Η AnD λέει:

      Χείμαρροι είμαστε όλοι. Πότε στεγνοί και πότε ξεχειλίζουμε. Ανάλογα με τον καιρό και τη βροχή. Αλλά κυλάμε…ευτυχώς…

      Καλό μήνα και σε ‘σένα Βίκυ μου!
      Φιλιά!

  5. Ο/Η ποιώ-ελένη λέει:

    Κάλο μήνα εύχομαι
    Στην απόληξη του φθινοπώρου
    ας τρυγήσουμε λίγο όνειρο

    φιλιά πολλά

    • Ο/Η AnD λέει:

      Μμμμ…πολύ μου άρεσε η εικόνα που έφτιαξες…
      Έχει και γεύση από σταφύλι, έχει και αναμονή και κελάρια και απ’όλα έχει. Τι γίνονται τα όνειρα σαν τα αφήσεις να ωριμάσουν; Τρελό μεθύσι!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s