Υπερ-βολές

Στέκομαι αμήχανα μπροστά σ’αυτά και μπροστά σε ‘κείνα…

Τις προσπάθειές μου μετρώντας, προσπαθώντας, και πάλι προσπαθώντας, να δω τι κάνω, αν τις κάνω τελικά ή αν νομίζω πως τις κάνω. Με κλεφτές ματιές γύρω μου πότε αναθαρρεύω και πότε αποκαρδιώνομαι. Πόσες προσπάθειες κάνουν άλλοι για να πετύχουν αυτό που θέλουν; Κάποιες φορές νομίζω οτι τις κάνουν γιατί φοβούνται να σταματήσουν, να αλλάξουν ρότα. Κι αν είμαι εγώ που στρίβω το τιμόνι μου στην πρώτη δυσκολία; Αν αυτό το βαφτίζω θάρρος για να μη το πω με το όνομά του;

Λέω πως ακούω, πως είμαι σε επαφή με τα θέλω μου και μπορώ να επιμένω ή να φεύγω κάνοντας αυτό που μου λένε. Αλλά και ποιά είναι αυτά…

Κι ύστερα… ο καθένας έχει τα δικά του, δε μπορώ να κρίνω το θάρρος ή τη δειλία του. Μόνο τη δική μου στάση.

Ο καθρέφτης μου με καλεί κοντά. Όμως όσο πιο κοντά πηγαίνω τόσο πιο πολύ δυσκολεύομαι να δω ολόκληρο το είδωλό μου. Άσε που δεν ξέρω και με ποιό μάτι τον κοιτάω…

Το είδωλο με χειροκροτάει. Το είδωλο μου χαμογελάει. «Εμένα να συμβουλεύεσαι, ο καθένας μπορεί να δει την αλήθεια μόνο στο δικό του καθρέφτη.»

Και τότε; Τότε λοιπόν ο κόσμος είναι μόνο αυτή, αυτή η μεταξύ μας απόσταση!

Χιχιχι Ποιός, καθρεφτάκι, θα άντεχε να ακούσει αυτό που λέμε χωρίς να μας κοροϊδέψει; Ποιός δε θα μας περνούσε για τα μεγαλύτερα ψώνια; Άκου εκεί «εμείς, εγώ είμαι ο κόσμος όλος»!

Γι’αυτό είσαι λοιπόν χαρούμενη; Γιατί το πρωί ξύπνησες με μια ηλιαχτίδα να σε στοχεύει στο μάτι και σκέφτηκες αμέσως πως ξημέρωσε μόνο για ‘σένα; Γιατί όλα τα φανάρια ήταν πράσινα; Γιατί στο ράδιο έπαιζε αυτό ακριβώς που ήθελες ν’ακούσεις; Γιατί στο σκοπό σου χορεύει σήμερα ο κόσμος όλος;

Ωραία είναι εκεί στο σύμπαν σου. Πολύ βολικά. Ίσως υπερ-βολικά…

Άτιμες σκέψεις στέκεστε πάνω στην αντίδρασή μου. Δε μπορεί να είναι έτσι! Θα είναι αλλιώς! Και το άλλο μάτι αυτό δείχνει! Η μέρα που όλα τα φανάρια ήταν κόκκινα αυτό δείχνει. Η μέρα που δεν είσαι εκεί που θέλω αυτό δείχνει…

Ο καθρέφτης τρομάζει από την ίδια μου την παράνοια. Η τρέλα με τρομάζει. Με τρομάζει; Ένα βλέμμα τη δείχνει τρομακτική και το επόμενο τη γουστάρει.

Για δες τώρα, αν κλείσω το ένα μάτι όλα είναι πιο εύκολα. Ε και πώς θα περπατάω με το ένα μάτι κλειστό; Μπα, ανοιχτά καλύτερα. Άλλωστε δικά μου είναι. Κι ας τα δείχνουν όλα περίεργα… Δεν υπάρχει άλλος τρόπος…

Ίσως η τρέλα να είναι η μόνη αλήθεια, η μόνη λογική.

…Λογική τρέλα;

Και τότε τι; Ψάχνω…τι; Θέλω…τι; Προσπαθώ…τι;

Φτιάχνω ή καταστρέφω; Τί γίνεται σε όσα αγγίζω;

Το ένα μάτι λέει πως κάνω κακό, το άλλο λέει οτι και να κάνω, δε φταίω, οτι ζω.

Πώς ζούνε άραγε στα άλλα σύμπαντα;

Ναι, είπαμε, δε μπορώ να αντιληφθώ…

Άλλα… ίσως να μπορέσω αν τα ακουμπήσω…με προσοχή…

Και πώς να αγγίξεις το παραμικρό όταν τρέμουν τα χέρια σου;

Κράτησέ μου για λίγο τα χέρια… Τρέμουν και τα δικά σου;

Τώρα…τι;

Advertisements
This entry was posted in Thoughts. Bookmark the permalink.

23 Responses to Υπερ-βολές

  1. Ο/Η Georgina Kassavetes λέει:

    Εγώ και στο κρατώ το χέρι και στο σφίγγω και σου κλείνω και το μάτι φίλι μου Φακή!
    Φιλί!

  2. Ο/Η DeeDee λέει:

    Σωτηρια Λεοναρδου – Παραξενος κοσμος
    «Ενας φιλος μου θυμαμαι για να ισορροπει…
    κραταγε ιση αποσταση απο την τρελλα και την λογικη»

    το γραφω κατω κατω στο μπλογκ μου και το κοιταω συχνα να παρηγοριεμαι 😉
    Μ’αρεσεις πολυ παντως και με το δεξι και με τ’αριστερο ματι 😉

    καλη εβδομαδα σαλονικια μου

    • Ο/Η AnD λέει:

      Χαίρομαι πολύ που αυτό που έλεγε ο φίλος της Σωτηρίας το είπε σε ‘κείνη και ‘κείνη σε ‘σένα και ‘συ τώρα σε ‘μένα. Θα φροντίσω να το φυλάξω κι εγώ και να το μεταδώσω. Πρώτα θα το παιδέψω λίγο στο μυαλό μου. Δε σου κρύβω οτι φαίνεται πολύ δύσκολη αυτή η ισορροπία.

      Καλή σου μέρα..

      • Ο/Η DeeDee λέει:

        εξαιρετικα δυσκολη….εγω δεν την εχω καταφερει…. την εχω βαλει στοχο ομως 😉

        • Ο/Η AnD λέει:

          Έκει που έχεις στραμμένο το βλέμμα σου εκεί θα φτάσεις. Αργά ή γρήγορα, λίγη σημασία έχει. Ίσως μάλιστα καλύτερα να φτάσεις αργά. Αρκεί να θυμάσαι στη διαδρομή να μη βιάζεσαι, να νιώθεις σιγουριά πως θα τα καταφέρεις.

  3. Ο/Η M λέει:

    Καταλαβαίνω τι λες (νομίζω).
    Αυτό όμως που τώρα ξέρω/θέλω/θεωρώ πως πρέπει, αύριο θα έχει αλλάξει. Να κατανοήσω ή να αντιληφθώ, τι?
    Μπορώ όμως να σου κρατήσω τα χέρια. Και να περπατάς με τα μάτια κλειστά αν θες. Αλλά ξέρω πως δεν θες. Είσαι αυτό που «βλέπεις» και που νιώθεις. Έτσι, η τρέλα είναι κι αυτή απλά μια άλλη οπτική. Διαφορετική. (Κι ο Γαλιλαίος τρελός ήταν κάποτε).

    Ούτως ή άλλως τα περισσότερα πράγματα μόνο στο μυαλό μας τα ζούμε. Τα μάτια υπάρχουν για να μην σκοντάφτουμε στα αντικείμενα ;-)))

    Φιλιά!

    • Ο/Η AnD λέει:

      Τα πρέπει με απασχολούν συχνά.. Αλλά νομίζω οτι με απασχολούν για τον αντίθετο λόγο απ’ό,τι τους περισσότερους, ίσως ιδέα μου. Νομίζω οτι αντιδραστικά αποφεύγω και να τα λογαριάσω και να τα εφαρμόσω. Θα ήταν καλύτερο ίσως να μπορώ να κρίνω ποιά να κρατάω και ποιά να πετάω, κυρίως όταν τα θέλω μου δεν είναι τόσο ξεκάθαρα…
      Ναι, αλλάζουν όλα. Και τα πρέπει και τα θέλω. Τα νιώθω άραγε; Ανάλογα μάλλον, ξεφεύγω όμως..

      Κράτα με να σε κρατώ, Έμμυ μου. Αν έχουμε κι οι δυο ανοιχτά τα μάτια μας, μαζί θα μπορέσουμε να δούμε περισσότερα εμπόδια αλλά και να προσέξουμε περισσότερα θαύματα που συντελούνται στο δρόμο μας. Να δούμε όσα περισσότερα μπορούμε, όχι με δύο με τέσσερα μάτια.

      Καλό απόγευμα..

  4. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Φακούλα, έχεις δει ποτέ ακροβάτη να προσπαθεί από τη μια να ακροβατήσει και από την άλλη να του κρατούν το χέρι; Το πολύ πολύ να του έχουν βάλει από κάτω κάποιο δίχτυ, τουλάχιστο να πέσει στα μαλακά!
    Νομίζω πως όσο πιο γρήγορα πάρουμε μυρωδιά πως μόνοι πρέπει να ισορροπήσουμε τα θέλω με τα πρέπει μας, τόσο πιο ανώδυνα θα είναι τα πεσίματα… (κάθε πέσιμο και ένα μάθημα ισοροπίας!)
    Όσο για τον καθρέπτη, οι άλλοι γύρω μας είναι ο σωστότερος καθρέπτης, νομίζω πως ο προσωπικός μας καθρέπτης είναι παραμορφωτικός, αλλά μπορούμε να του χαμογελάμε, να του κλείνουμε το μάτι, να του τραβάμε τη γλώσσα…τι έχουμε να χάσουμε; 🙂 😉 😦 κλπ!
    Καλά τα λέει ο Χαρούλης!

    ΑΦιλάκια πάντα χαμογελαστά!

    • Ο/Η AnD λέει:

      Γλυκιά Μαγισσούλα, πόσο δίκιο έχεις…!
      Και τα δίχτυα μας μπορεί να τα έχουμε (ή και όχι) και μόνοι μας πρέπει να μάθουμε να ισορροπούμε.
      Νομίζω η διαδικασία είναι κάπως περίπλοκη, ίσως κάποιος θα σου κρατά το χέρι πριν ξεκινήσεις, ίσως να σε σπρώξει μάλιστα. Μπορεί να σου στρώσει κάτω το δίχτυ ή να στο τρυπήσει. Μπρρρ…. Όλα παίζουν όμως και ναι, πάλι τότε μόνος του θα πρέπει να ισορροπήσει ο ακροβάτης. Και να πέσει, να σηκωθεί, να μάθει πώς να πεφτει, να μη φοβάται τις πτώσεις και να βρίσκει ελατήρια. Είδες που διάβασα το γαϊδαράκο σου; 🙂

      Μετά μαθαίνει κανείς…
      Κι έχεις δει κάτι ωραίες τούμπες που κάνουν οι ακροβάτες στον αέρα; Κι αυτές γίνονται μόνο από έναν αν και προτιμώ αυτές που εκτελούνται από περισσότερους γιατί η δυσκολία είναι μεγαλύτερη και το θέαμα μοναδικό.

      Απαραίτητες αυτές οι λαβές αλλά καμιά φορά σκέφτομαι οτι απαραίτητες είναι και οι άλλες, αυτές που θες να ξες οτι είναι έτοιμες να σε πιάσουν ακόμα κι αν δε χρειάζεται.
      Ή την ώρα που τρεκλίζεις.
      Ακόμα κι αν έχεις μάθει να ισορροπείς, ακόμα κι αν δε φοβάσαι πια να πέσεις.

      Δηλαδή, στο ξεκίνημα, στις τούμπες αλλά και στους έμπειρους ακροβάτες χρειάζονται χέρια και χρειάζονται και καθρέφτες.
      Κι ένας να τραγουδά τόσο όμορφα..

      Αφιλιά!

  5. Ο/Η onlyandjustme λέει:

    έχω την αίσθηση καταλαβαίνω τι λες..νομίζω μόνη σου θα βρεις την δύναμη να ισορροπήσεις..
    καλό σου βράδυ,σε φιλώ..

    • Ο/Η AnD λέει:

      Ή θα το χωνέψω οτι το σκοινί πάντα θα κουνιέται κι εγώ πάντα θα προσπαθώ να ισορροπήσω πάνω του. Κι αυτό μια μορφή ισορροπίας είναι..
      Καλημέρα!

  6. Ο/Η silena λέει:

    Αγαπημένη μου φίλη, όλες οι σκέψεις,.. ταξίδεμα, ίσως και δύναμη, ίσως και τονωτικές αμπούλες αυτοπεποίθησης Όταν μας τσακίζουν τα φτερά, με κάθε φράση, με κάθε κίνηση, με κάθε νεύμα… πού θα κρατηθούμε αν όχι στον μαγικό μας καθρέφτη!! Ευτυχώς που υπάρχει κι αυτός γιατί δεν ξέρω τι θα έκανα τώρα που μου ‘χουν τελειώσει και οι καμβάδες και οι μπογιές! ευτυχώς το γράψιμο δεν χρειάζεται υλικά. Μόνο λέξεις.

    φιλιά και την αγάπη μου

    • Ο/Η AnD λέει:

      Χθες φεύγοντας απ’τη δουλειά μού μύρισε καπνός. Κοίταξα γύρω μου να βρω τη φωτιά.
      Πουθενά…
      Στο δρόμο άνοιξα το παράθυρο να δω αν μυρίζει ακόμα. Μύριζε…
      Φτάνοντας στην Καλαμαριά η ίδια μυρωδιά.
      Ο ουρανός της πόλης έχει καταληφθεί απ’τη μυρωδιά της κρίσης μας όπως αυτή βγαίνει απ’τις καπνοδόχους…
      Όταν το ξύλο τελειώσει και όλα πια πεταχτούν στο τζάκι θα ζεσταινόμαστε με τις λέξεις και την αγάπη…
      Αγαπιέται αυτή η ζέστη. Θα μπορούσαμε να καίμε τέτοια καύσιμα και πριν σωθούν τα υπόλοιπα. Όλοι μας.

      Καλημέρα…

  7. Ο/Η Dracumel λέει:

    Εγω παντως λογικος δε γουσταρω να ειμαι…αν ολοι ειναι λογικοι εγω προτιμω την τρελα μου, το συμπαν μου.

    Ο καθρεφτης ειναι καλος σου απαντα οτι λες χωρις αντιρηση 🙂

    Καλημερες απο το βορρα!

    • Ο/Η AnD λέει:

      Ναι, αλλά ποιός ορίζει τη λογική και την τρέλα; Είναι η πλειοψηφία άραγε;
      Αν όσοι βλέπω γύρω μου είναι λογικοί κι εγώ γουστάρω την τρέλα μου. Αλλά τότε είναι σαν να διαχωρίζω τον εαυτό μου από μια πραγματικότητα που εγώ μόνο θεωρώ οτι δε μου ταιριάζει. Και φτιάχνω το σύμπαν μου για να είμαι καλά. Στην τρέλα μου μέσα εγώ, η μόνη λογική. Και τότε όλοι οι άλλοι έξω είναι τρελοί. Μα είναι τελικά; Όταν δεν τους ξέρω, όταν μόνο τους περιφρονώ γι’αυτά που νομίζω πως πρεσβεύουν…
      Κι εκεί ψάχνω στον καθρέφτη μου να δω αν πηγαίνω καλά. Αν είμαι όντως διαφορετική ή αν η έπαρσή μου με απομονωνώνει. Ή η τρέλα μου, ή ο εγωισμός μου που με θέλει διαφορετική.
      Αλλά ο καθρέφτης είναι καλός, όπως ακριβώς το λες. Δε μου φέρνει αντίρρηση. χιχιχι
      Είναι κι αυτός ένας τρελός σαν εμένα. Ένας τρελός μέσα στους λογικούς ή ο μόνος λογικός μέσα στους τρελούς.
      Και μετά ψάχνω έξω. Άλλους τρελούς ανάμεσα στους λογικούς. Εκφράζομαι όπως μπορώ, την τρέλα μου την κρύβω για να μην τρομάξουν οι λογικοί ή τη βγάζω μπας και μυριστούμε οι τρελοί…
      Και υπάρχουν κι άλλοι τρελοί. Κι ίσως όλοι να είμαστε τρελοί αλλά η τρέλα του καθενός να είναι διαφορετική.
      Πόσο ωραίοι είναι οι άνθρωποι, πόσο απρόβλεπτοι, πόσο τρελοί είναι…
      Όταν δε βιαστώ να τους βάλω ετικέτες όλοι έτσι είναι. Κι εγώ η τρελή (ή η χαζή) που βάζω ετικέτες και χάνω την ομορφιά τους…

      Σαν τα στρουμφάκια ένα πράμα.
      Για το Δρακουμέλ είναι λιχουδιά, είναι εχθροί αλλά είναι και ο λόγος που δεν ησυχάζει ποτέ και δεν παύει να σκαρφίζεται τρόπους για να τα γραπώσει, είναι πάθος!
      Για τα ίδια είναι φίλοι και σύντροφοι, είναι τα απαραίτητα στοιχεία ενός παζλ που γίνεται μόνο με τη συμμετοχή όλων, είναι συνύπαρξη.
      Για μας όλους είναι…κινούμενα σχέδια!
      Όμως όταν ήμασταν παιδιά ήταν δάσκαλοι και φίλοι μας, ήταν το πάθος για τη συνύπαρξη…
      Ήταν κάτι μαγικό σαν το μαγεμένο δάσος όπου κατοικούσαν…

      Καλημέρα!

  8. Ο/Η Zouzouna λέει:

    Aχ εσείς τα νέα παιδιά. Ολο προβληματισμούς
    φιλί γλυκό!

  9. Ο/Η ποιώ-ελένη λέει:

    Εγώ συμβουλεύομαι το καθρέφτη μου κάθε πρωί
    και με προφυλάσσει από την αδιέξοδη λογική
    κρύβομαι σε παραλογισμούς και σε ιδιότυπους κόσμους
    για να σώσω την ψυχή μου και τα καταφέρνω ως ένα σημείο

    φιλιά πολλά

    • Ο/Η AnD λέει:

      Εμένα ο καθρέφτης δεν ξέρω τι ακριβώς μου κάνει.
      Μάλλον όλοι οι καθρέφτες που συμβουλευομαι, έτσι…με μπερδεύουν. Πότε με προφυλάσσουν από την αδιέξοδη λογική και πότε μου την πετάν στα μούτρα.
      Αλλά… κατά βάθος νομίζω πως κι εγώ τα καταφέρνω. Θα έλεγα ξέρω οτι τα καταφέρνω και όχι νομίζω, όμως βλέπω οτι τίποτα δεν ξέρω τελικά εκτός από αυτό που είναι και μάλιστα αυτό που είναι τώρα.
      Τώρα λοιπόν, αυτό που είναι είναι και ωραίο. Ας είναι και τρέλα ας είναι και λογική κι ό,τι άλλο θέλει.

      Σε φιλώ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s